به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، ستارهشناسان با استفاده از «تلسکوپ فضایی جیمز وب» به کاوش در ۱۳ میلیارد سال پیش پرداختهاند تا اختروشهای غولپیکر را کشف کنند که از یک سیاهچاله تنها نیرو میگیرند.
به نقل از اسپیس، مشاهدات تلسکوپ فضایی جیمز وب گیجکننده هستند، زیرا سیاهچالههای جداشده باید برای جمعآوری جرم کافی و رسیدن به حالت کلانجرم به ویژه تنها چند صد میلیون سال پس از انفجار بزرگ تلاش کنند. وقتی صحبت از معمای چگونگی رشد برخی سیاهچالهها و رسیدن به جرم معادل میلیونها یا حتی میلیاردها خورشید در زمانی که جهان کمتر از یک میلیارد سال بود، به میان میآید، این کشف با پیچیدگی بیشتری همراه میشود.
این یافتهها پس از آن به دست آمد که یک گروه پژوهشی از تلسکوپ فضایی جیمز وب برای مطالعه محیط پنج مورد از اولین اختروشهای شناختهشده استفاده کردند که وقتی کیهان بین ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیون سال قدمت داشت، شکل گرفتهاند. آنها دریافتند محیط اطراف این اختروشها که «میدان اختروش» نامیده میشود، به طرز شگفتانگیزی ی غنی از گاز متلاطم به نام هستههای فعال کهکشانی قرار دارند که از آنها تغذیه میکنند تا سرعت رشد خود را افزایش دهند. جرم زیاد سیاهچالهها در این محیطها باعث میشود که ابرهای مسطح گاز و غبار اطراف آنها به شدت بدرخشند و درخشش آنها اغلب از نور ترکیبی همه ستارگان در کهکشانی است که آنها را در خود جای میدهد. این نور که تریلیونها بار درخشانتر از خورشید است، یک اختروش را نشان میدهد.
با وجود این، سیاهچالههای کلانجرم به یک سرویس تحویل نیاز دارند که با کمک آن بتوانند محیط اطراف خود را آغشته به گاز و غبار نگه دارند تا به این درخشندگی باورنکردنی دست یابند.
ایلرز گفت: این بسیار خارقالعاده است که ما اکنون تلسکوپی را برای ثبت کردن نور ۱۳ میلیارد سال پیش با جزئیات بسیار زیاد در اختیار داریم. جیمز وب برای اولین بار ما را قادر ساخت تا به محیط این اختروشها که در آن بزرگ شدهاند و محیط آنها نگاه کنیم.
این پژوهش در «The Astrophysical Journal» به چاپ رسید.