روز عصای سفید درواقع تذکری به جامعه است که به افراد یادآوری کنند که افراد نابینا در جامعه هستند و باید به آنها نیز توجه شود.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو؛ صدای تق تق عصایی که بر زمین اصابت میکرد حاکی از این بود که قرار است با فرد سالمندی ملاقات کنم، اما در یک لحظه چشمانم به عصای سفیدی برخورد کرد که از کنارم در حال گذر بود.
همانطور که عصا را بالا میبرد تا به زمین بکوبد، متوجه حضورم شد و پرسید «ببخشید ساعت چند است؟». من که تاهمان لحظه غرق در افکار خود بودم، به خود آمدم و گفتم: اجازه بدهید ساعت را ببینم. بعد از گفتن ساعت فرد روشندل چند دقیقهای مکث کرد و گفت: پس تا کلاس بعدی یک ساعتی وقت دارم.بعد به سختی توانست روی نیمکت کناری من بنشیند؛ چند ثانیهای از نشستنش نگذشته بود که تلفن همراهش زنگ خورد و پشت تلفن گویا یکی از همکلاسی هایش به او خبر کنسل شدن کلاس را داد.