به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، سیوچهارمین کرسی آزاداندیشی دانشگاه تهران با عنوان «کنکاشی در گسترۀ هوش مصنوعی» با حضور دکتر سید محمود طاهری استاد دانشگاه تهران و دکتر کامبیز بدیع، استاد و معاون سابق پژوهشی پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات در تالار امیرکبیر حوزه معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه برگزار شد.
در ابتدای این نشست، دکتر کامبیز بدیع درباره «طرحوارههای هوش مصنوعی» با تأکید بر پارادایمها گفت: در گذر زمان، گذاری از مقوله آگهش به مقوله رایانش و در نهایت به مقوله هوشمندی داشتهایم. اگر این دو مقوله آگهش و رایانش مطرح نمیشد به هوش نمیرسیدیم. هر فردی با پیشفرضهایش تصوری از هوش دارد؛ هوش اساساً به شما امکان و قابلیت حل مسائل، بازشناسی، تفسیر و درک از رویدادهای محیطی و ایجاد تعادل با محیط به نحو معقول را ارائه میکند.
وی افزود: در هوش مصنوعی سه طرحواره (پارادایم) نمادگرایی، پیوندگرایی و تعاملگرایی وجود دارند که بر سه عنصر نماد، پیوند و تعامل استوارند. پیششرط اصلی نمادگرایی قائل بودن به مفهوم برای مسئله است. یک طرحوارندی بهتر شدن با زمان است.» در یک تقسیمبندی کلی میتوان گفت بیشتر تعاریف هوش به چهار دسته تقسیم میشوند که در هر یک سازگاری با محیط، استعداد یادگیری، تفکر انتزاعی و به کار انداختن تواناییها برای رسیدن به هدف مطلوب تأکید شده است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: اقدام مناسب در محیط نایقینی هوشمندی میتواند باشد. منشأ نایقینی و محیط آن را باید بشناسیم. نایقینی به دلیل تصادفی بودن، تأثیر از منطق فازی، کمبود اطلاعات و اطلاعات ناسازگار است. اگر منشأ را بشناسیم میتوانیم سیستم هوشمند را بر اساس آن طراحی کنیم. محیط نایقینی نیز به دلیل اطلاعات، منابع، وضعیتهای آینده، سود و زیان، روابط، شرایط و پیچیدگی موضوع و مسئله میتواند ایجاد شود و سیستم باید با شناخت نسبت به آنها شرایط را مهیا کند. باید سیستمی طراحی کرد که هدف آن اقدام مناسب در محیط نایقینی را مد نظر قرار دهد.