گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- امیرحسین کشانی، ورودی ۹۹ مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی شاید در وضعیت فعلی کشور کلیدیترین وزارتخانه در دولت باشد. دورهای که طبقه وسیع کارگر و بازنشسته در سختترین شرایط معیشتی هستند و چند سال افزایش درآمد بسیار پایینتر از تورم داشتهاند؛ همچنین احتمال ناگزیر اصلاح قیمت انرژی و تبعات تورمی_اقتصادی آن بر نزدیک به ۴۰ میلیون قشر کارگر و هزاران موضوع دیگر امکان آزمون و خطا را در این وزارتخانه سلب کرده است.
در چنین شرایطی وزارت کار احتیاج به سناریوهای “دولت رفاهی” دارد تا بتواند حداقلیات رفاهی را برای معیشت قاطبه مردم ایران تامین کند. در این میان میتوان با نگاه تمامیتخواهانه و منقطع از صحنه واق که داد رادیکالها و ولگردان توییتری را نیز درآورده، جز بازگشت به دوگانههای نامولد دهه نود و منتزع شدن از صحنه آوردهای نخواهد داشت؛ از این جهت پایفشاری بر آن اقدامات برای رد اشخاص و عدم تبیین گفتمانی و شناخت صورتبندی جدید صحنه سیاسی کشور، به واقع تاریخ مصرف گذشته است.
افرادی مانند وزیر پیشنهادی بهداشت و درمان که هنوز بر مشی رادیکال خود باقی هستند و شورش سرتاسر افتضاح ۱۴۰۱ را پاک خوانند به هیچ وجه قابل مقایسه با امثال میدری نیستند و تفاوت اصلاحات در اصلاحات با رنگ عوض کردن رادیکالها در مقایسه این دو وزیر پیشنهادی مشخص میشود.
امید است در نقشآفرینی فعالانه نمایندگان انقلابی مجلس شورای اسلامی و فهم دقیق و زمانمند صحنه توسط جنبش دانشجویی، امکانی برای اعتلای جمهوری اسلامی ایران و سامانیابی یک جریان اجتماعی-سیاسی عمیقاً معتقد به آرمانهای انقلاب و دارای رهیافت برای فردای ایران خلق شود.
انتشار یادداشتها به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروهها و فعالین دانشجویی است.