تشخیص محل تومور‌های سرطانی با روش ساده و کم هزینه

«تولید نقاط کوانتومی فوق نورگسیل به منظور کاربرد‌های اپتیکی و بیولوژیکی» عنوان طرحی است که مهدی ملایی، عضو هیات علمی و استاد تمام دانشگاه، ولی عصر رفسنجان، به اتمام رسانده است که کاربرد‌هایی نظیر تشخیص محل تومور‌های سرطانی و استفاده در لیزر‌ها و سنسور‌ها و سلول‌های خورشیدی نیز دارد.

«تولید نقاط کوانتومی فوق نورگسیل به منظور کاربرد‌های اپتیکی و بیولوژیکی» عنوان طرحی است که مهدی ملایی، عضو هیات علمی و استاد تمام دانشگاه، ولی عصر رفسنجان، به اتمام رسانده است که کاربرد‌هایی نظیر تشخیص محل تومور‌های سرطانی و استفاده در لیزر‌ها و سنسور‌ها و سلول‌های خورشیدی نیز دارد.

تشخیص محل تومور‌های سرطانی با روش ساده و کم هزینه

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به نقل از روابط‌عمومی صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران کشور (INSF)، نانو از جمله علومی است که محققان در دهه‌های اخیر به تأثیرات معجزه‌آسای آن در پیشرفت دانش و شاخه‌های مختلف علوم دست یافته‌اند. کمتر کسی را می‌توان پیدا کرد که امروزه با کاربرد‌های این علم در زندگی روزمره آشنا نباشد. به دلیل اهمیت این رشته، صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران از طرح‌های میان‌رشته‌ای و تخصصی در حوزه نانو نیز حمایت می‌کند.

تولید نقاط کوانتومی فوق نور گسیل به‌منظور کاربرد‌های اپتیکی و بیولوژیکی عنوان طرحی است که مهدی ملایی، عضو هیئت‌علمی و استاد تمام دانشگاه، ولی عصر رفسنجان، در سامانه صندوق به ثبت رساند و اجرایی کرد.

ملایی در ابتدا ضمن معرفی خود، به توضیح درباره طرح پرداخت و گفت: من در مقطع کارشناسی، رشته فیزیک – جامد و الکتری تولید نیز بسیار خوب خواهد بود.

وی درباره طرح‌های مصوب و اجرا شده در صندوق گفت: من پیش‌ازاین در ۴ طرح با صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران همکاری داشته‌ام و از حمایت‌های صندوق استفاده کردم. عنوان طرح اول، استفاده از نقاط کوانتومی در ال‌ای‌دی بود. طرح دوم که به‌عنوان طرح برگزیده صندوق نیز شناخته شد، استفاده از نقاط کوانتومی سلولید روی برای کاربرد‌های اپتیکی و بیولوژیکی بود و طرح سوم مورد حمایت صندوق نیز در زمینه نانوذرات جاذب و گسیلنده IR بود.

ملایی در پایان خاطرنشان کرد: طرح سنتز نانوذرات فوق نور گسیل برای حذف رنگ‌دانه‌های آلی از محیط آب و به‌عنوان ازبین‌برنده باکتری کاربرد دارد و یک‌ساله این طرح تمام شد؛ ولی تا تعهدات طرح به طور کامل انجام شود و مقالات خروجی داده شود تقریباً ۲ سال طول کشید؛ اما خوشبختانه توانستیم نتایج تحقیق را (ISI) به چاپ برسانیم.

منبع  : خبرگزاری دانشجو

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *