به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، ضرورت شکلگیری زیستبوم فناوری و نوآوری در این عرصه را هم در روزهای شیوع کرونا شاهد بودیم؛ روزهای قرنطینهای که مدارس در یک رکود نسبی بودند؛ اما با کمک فناوریهای ارتباطات و اطلاعات توانستند دو سال تحصیلی را پشت سر بگذارند. هنوز چندان فاصلهای از آن روزها نگرفتهایم که تغییرات اقلیمی و آلودگیهای خطرناک در شهرهای بزرگ و صنعتی دوباره کلاسهای درسی و آموزشها را به سمت مجازی شدن سوق دادند.
شاید تا یافتن راهی مطمئن برای کاهش آلودگیها که این روزها به دلیل نفوذ آلایندههایی که خطرناکتر هم شدهاند؛ چارهای جز استفاده از فناوری و نوآوری برای ادامه حیات آموزش که یکی از ضروریات جامعه و نیازهای اولیه مردم است؛ نباشد. راهی که به برقراری عدالت و تسهیل دسترسیهای عمومی به آموزش منتهی میشود و به کمک مدارس، دانشگاهها و مراکز آمورصتهای موجود
کارشناسان اعتقاد دارند که برخی چالشها همچون «عدم توزیع متوازن و عادلانه امکانات آموزشی در تمامی نقاط و امکان توسعه آن با کمک ظرفیتهای فناوری اطلاعات و ارتباطات»، «عدم شخصیسازی محتوای آموزشی متناسب با نیاز و نقاط قوت و ضعف افراد» و «عدم بهبود فرآیندهای اجرایی نهادهای آموزشی» مهمترین چالشهایی است که نظام آموزشی را با خود درگیر کرده است؛ به همین دلیل باید از فرصتهایی که در شرکتهای دانشبنیان و نیروی انسانی متخصص کشور وجود دارد؛ استفاده کنیم و با حمایت از تجاریسازی آنها؛ در مسیر هوشمندسازی و ارتقای بهرهوری آموزشی در کشور حرکت کنیم