به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به نقل از independent یک شاخه کاملا جدید در درخت تکاملی حیات وجود دارد که تماما از شکارچیانی تشکیل شده است که «طعمه خود را تا سر حد مرگ، ذرهذره میجوند».
اینها گونههای وحشتناکی نیستند که معمولا حیات وحش را تداعی میکنند، بلکه گروه گستردهای از میکروبها را تشکیل میدهند که برای ذرهذره جویدن تکههای طعمه خود، از «ساختارهای دندانمانند» استفاده میکنند – از این رو، نام این گروه – «نیبلراید»ها است.
آنها یک گروه تکاملی متمایز را تشکیل میدهند، جدا از خویشاوندان خود، «نبولیدها»، که طعمه خود را کامل مصرف میکنند.
این دو گروه اینک یک شاخه کهن در درخت تکاملی حیات در نظر گرفته میشوند که «پروورا» شناخته میشود.
تیم تحقیقاتی دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC) گفت، بهرغم تفاوتهای آشکار میان شکارچیان آشنا از قبیل شیرها و ببرها، و این اشکال حیات میکروسکوپی، شباهتهای زیادی نیز وجود دارد.
دکتر پاتریک کیلینگ، استاد بخش گیاهشناسی «یوبیسی»، نویسنده اصلی این مقاله، گفت که این میکروبها هم مانند شیرها و ببرها، از نظر تعداد نادرند، اما نقشی اساسی در زیستبوم دارند.
«تصور کنید که یک بیگانه فضایی بودید و از سرنگتی دشتی پهناور در شرق آفریقا نمونهبرداری میکردید. تعداد زیادی گیاه و شاید یک آهو به دست میآورید، اما نه شیر. اما شیرها هم اهمیت دارند؛ هرچند نادر باشند.»
اینها شیرهای دنیای میکروبیاند
این میکروبهای شکارچی نخستین بار در نمونههای آب دریا که از زیستگاههای دریایی در سراسر جهان برداشته شده بود، از جمله صخرههای مرجانی کوراسائو، رسوبات دریاهای سیاه و سرخ و آبهای شمال شرقی اقیانوسهای آرام و منجمد شمالی، کشف شدند.