گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، سیده نرگس ناظمی؛ * بروز اتفاقات اخیر، آشوبها و اغتشاشات از اواخر شهریورماه ۱۴۰۱ حامل پیامها و تلنگر جدی و تامل برانگیز برای مدیران اموزشی و فرهنگی کشور است.
یکی از موضوعات مطرح بررسی از جهت نگاه تربیتی و سهم اموزش و پرورش دراین امر است که مهمترین وظیفه آن به عنوان یکی از مهمترین نهادهای کشور [تربیت نسل]میباشد.
ناکارآمدیها در انجام وظایف و برنامهها در امور تربیتی و پرورشی مدارس ناشی از وجود جریان سطحی و ضعیف تربیت در مدارس است.
ریشه مشکلات عدم توجه به کمبودهای تربیتی و نبود حساسیت براجرای برنامهها دیده میشود. با توجه به اغتشاشات اخیر، فریب جوانان تحت تاثیررهبران آشوبها در فضای مجازی، فارغ از توجه و وجود مطالعه و تفکر درست را میبینیم؛ که پابه خیابان گذاشته، تحت تاثیرحالات هیجانی، به پیروی از بی بندوباری، توهین به عقاید، شخصیتها و روز جنگ نرم و جنگ رسانهای میباشد. افزایش خلاقیت و کارافرینی، امید وانگیزه درنسل جدید، ایجاد اشتیاق وباور به وطن پرستی و کارآمدی درجامعه از انتظارات موجود است.
مدارس دولتی از وجود معلمانی با توانمندی بالا فردی و اجتماعی در راستای اموزش و پاسخ گویی به سوالات دانش اموزان بازمانده اند! کار تربیتی موثر و معنادار نداشته ایم و تنها به اجرای چندبرنامه بسنده کرده ایم.
حضور دانش آموزان و دانشجویان دهه هشتادی در اغتشاشات اخیر، باید مدیران را متوجه نقش حیاتی و مهم آنها در تربیت نسل کرده باشد.
چندمصداق ازحضور دانش آموزان در اتفاقات اخیر میتوان اشاره کرد:
•شعارنویسی برروی دیوار مدارس، نوشتن شعار روی تختههای کلاس، برداشتن مقنعه توسط برخی دختران در مدارس
• شرکت دانش اموزان ۱۴ سال به بالا در اغتشاشات بدون توجه به پاسخگویی به شبهات موجود در ذهن انها.