گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، فاطمهزهرا نورالهی*: چند سال میگذرد که موضوع افزایش سن بازنشستگی در صندوقهای بازنشستگی و بیمهای به طور جدی از سوی برخی از سازمانها و صندوقهای بیمهگر مطرح میشود چراکه برخی افراد در سنین کمتر از ۴۰ سال از خدمات بازنشستگی و حقوق و مزایای آن بهرهمند میشوند.
مخارج مستمری صندوقهای بازنشستگی میتواند تأثیر مهمی بر کاهش فقر و نابرابری اقتصادی داشته باشد چراکه این صندوقها معمولاً برنامهها و سیاستهایی دارند که افراد را تشویق میکنند تا برای بازنشستگی، خود پسانداز کنند و در سپردهگذاریهای مستمر و منظم شرکت داشته باشند. با تشویق افراد به انجام این اعمال، مخارج مستمری صندوقهای بازنشستگی میتوانند به افزایش میزان پسانداز و سپردهگذاری مردم کمک کن(بازنشستگی کشور و سازمان تأمین اجتماعی) بر فقر و نابرابری و مقایسه تأثیر مخارج
مستمری این دو صندوق بر فقر، موردتوجه قرار نگرفته است.
مالکیت مسکن و محدوده جغرافیای محل زندگی تأثیر قابل توجه بر کفایت مزایا در بین بازنشستگان دارد. از این جهت که صندوقهای بازنشستگی میتواند این حمایتها را به سمت وامهای مسکن و برای استانهای مشخص شده در نظر بگیرد. همچنین، در صورتی که در زمان اشتغال افراد امکاناتی برای تهیه مسکن را داشته باشند، میتوان کفایت مزایا را در زمان بازنشستگی افراد به طور قابل توجهی افزایش داد.
انتشار یادداشتهای دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروهها و فعالین دانشجویی است.