به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، نانوذرات مغناطیسی دستهای از نانومواد هستند که مزایای انحصاری در تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) دارند. ویژگیهای اساسی نانوذرات مغناطیسی در این نوع تصویربرداری چیست و چگونگی این نانوذرات تشخیصهای پزشکی دقیق را تسهیل میکنند؟
یکی از ویژگیهای تعیینکننده نانوذرات این است که اندازه آنها باعث میشود تا به طرز عجیبی عمل کنند. به عنوان مثال، خواص یک نانوذره مس به طور قابل توجهی با خواص مس حجیم و تودهای متفاوت است. این خواص اغلب به طور قابل توجهی به اندازه یک نانوذره بستگی دارد.
برخی از این ویژگیهای عجیب، ناشی از کوچکی ذرات هستند که نسبت سطح به حجم بسیار بالایی دارند، به این معنی که اثرات سطحی تمایل دارند بر اثرات تودهای غالب شوند. آنها همچنین تمایل به نشان دادن خواص مکانیکی بسیار متنوع در مقایسه با جامدات حجیم دارند.
سایر خواص از محصور شدن ذرات زیراتمی مانند الکترونها، پروتونها و فوتونها با نانوذرات ناشی میشود. اینها شامل تشدید پلاسمون سطحی در فلزات خاص و سطوح که هستههای اتم را در بدن مغناطیسی میکند و “زمان آرامش” مورد نیاز برای تغییر جهت آنها را اندازهگیری میکند.
نانوذرات مغناطیسی، بهویژه آنهایی که از اکسید آهن تشکیل شدهاند، مواد کنتراستدهنده عالی برای MRI هستند. این موضوع به دلیل خواص مغناطیسی منحصربهفرد آنها است. علاوهبراین این نانوذرات زیست سازگاری و زیستتخریبپذیری عالی ارائه میدهند و میتوانند برای انواع خاصی از بافتهای بدن طراحی شوند.
عاملدار کردن نانوذرات مغناطیسی با لیگاندهایی مانند آنتیبادیها، قندها یا زنجیرههای پپتیدی کوتاه آنها را قادر میسازد ترجیحاً به بافتها یا ساختارهای خاصی در بدن متصل شوند. نانوذرات مغناطیسی متصل را میتوان بدون زحمت از طریق MRI شناسایی کرد و به این ساختارها اجازه میدهد تا با جزئیات بهتر تصویربرداری شوند.