به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به نقل از دانشگاه تهران، پپتیدهای ضد میکروبی، مولکولهایی با فعالیت گسترده هستند که توسط بسیاری از بافتهای حیوانات، گیاهان و بیمهرگان ترشح، و جز ترکیبات مهم سیستم ایمنی ذاتی و اکتسابی انسان محسوب میشوند و در اولین خط دفاعی میزبان بر ضد تهاجم میکروارگانیسمها حضور دارند.
کمبود آنتیبیوتیکِ جدید برای درمان عفونتهای باکتریاییِ گرمِ منفی، همراه با مشکلات مقاومت چندداروییِ در حال ظهور، ایجاب میکند که استراتژیهای جدید ضد میکروبی برای درمان این عفونتها بررسی شود.
با درک نقش محوری که پپتیدهای ضد میکروبی در جلوگیری از عفونت توسط پاتوژنهای میکروبی در بسیاری از ارگانیسمها بازی میکنند، پیشنهاد شده است که این پپتیدها میتوانند پایه و اساسِ کلاسی جدید از ضد میکروبهای بالینی را تشکلی دهند.
پپتید HHC۱۰-۴ فعالیت ضد میکروبی دارد که با استفاده از آن میتوان به حل برخی از مشکلات مقاومت ین (۱۰HHC)، بر تجمع سلولهای باکتریایی گرم منفی و گرم مثبت و مدل سیستمهای غشایی» انجام شده است، درمییابیم که این پپتید کاتیونیِ آبگریز، با هدف قرار دادن غشاء سلول باکتری، به آن نفوذ کرده و منجر به مرگ باکتری میشود؛ بنابراین میتوان از این پپتید، به عنوان یک آنتیبیوتیک مؤثر و مقرون به صرفه در حوزۀ درمان استفاده کرد.