به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، رئیس دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران با اشاره به تفکر غالب در دوران انقلاب صنعتی بیان نمود: به طور کلی دو مکتب در ارتباط با رابطه انسان و طبیعت وجود دارد. اولین مکتب “جدایی انسان از طبیعت” است که در این دوره انسان طبیعت را به چشم کالا نگریست و این اجازه را برای خود قائل شد که به هر نحو ممکن از طبیعت خارج از آستانهها و ظرفیت آن بهرهبرداری اقتصادی نماید. در آن دوران بشر به دنبال حداکثر مطلوبیتگرایی خویش بود و لذا پیامدهای محیط زیستی انقلاب صنعتی بر کسی پوشیده نیست. اما پس از آن، مکتب “یگانگی انسان با طبیعت” با این باور شکل گرفت که انسان جزئی از طبیعت است و از آن جدا نیست که مقام معظم رهبری (مدظله العالی) نیز در بیانات هفته گذشته خود بر این موضوع تاکید کردند.
وی ادامه داد: با توجه به مکتب یگانگی انسان با طبیعت، خدماتی که اکوسیستمهای طبیعی به صورت مستقیم و غیر مستقیم برای تداوم حیات بشر به انسانها ارائه میدهند مطرح میگردد؛ که به مراتب ارزش خدمات غیرمستقیم اکوسیستمها از خدمات مستقیم آنها بیشتر است. ولی ما در تولید ناخالص داخلی کشور ارزش خدمات غیرمستقیم طبیعت را لحاظ نمیکنیم؛ لذا ضرورت دارد تا بر پایه آن تعامل پایدار انسان و طبیعت را برنامهریزی و سیاستگذاری کرده و بهره گیری از این خدمات را به سمت ایجاد یک موازنه حرکت دهیم.