به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به نقل از شورای عالی انقلاب فرهنگی، عبدالحسین خسروپناه در اختتامیه دومین همایش ملی «معنویتهای نوظهور و معنویتهای اسلامی» گفت: حتماً پیش آمده که از خودتان بپرسید چرا برخی مشکلات کشور حل نمیشود؟ چرا هر سیستم فکری، هر رویکرد سیاسی و هر گروه سیاستگذاری که در رأس امور قرار میگیرد، اما برخی مشکلات و آسیبها باز پیش روی ماست.
عبدالحسین خسروپناه، استاد حکمت و فلسفه و دبیر شورایعالی انقلاب فرهنگی، دلیل آن را «فقر معنویت» معرفی میکند و غفلت ما از الگوی حکمرانی معنویت اسلامی را بسترساز این آسیبها شمرد.
وی گفت: الگوی حکمرانی معنویت اسلامی در جامعه نداریم. به همین دلیل بطور دقیق نمیدانیم با چه فرایندی سیاستگذاری، تنظیمگری و تصدیگری تربیت معنوی را در نسل جدید ایجاد کنیم. فقر معنویت در لایههایی از جامعه ما باعث شده برخی از مسائل کشور حل نشوند. ما امروز در حل مسائل کشور از جمله معنویت، گرفتار مقالهنویسی شدهایم؛ در حالی که مهم حل مسأله است.ئل کشور از جمله معنویت، گرفتار مقالهنویسی شدهایم؛ در حالی که مهم حل مسأله است و حکمرانی یعنی حل مسائل. قصد ندارم کارهای پژوهشی را نادیده بگیرم و زحمات محققان، نویسندگان و نخبگان جامعه را بیاثر بشمارم، ولی همگی باید این دغدغه را داشته باشیم که این حجم از تولیدات علمی چقدر به حل مسائل جامعه منجر میشود. در واقع باید خط اثرگذاری مقالههای علمی را در سیاستگذاریها دنبال کنیم تا منجر به عمل شود و در حد پژوهش باقی نماند.
وی گفت: اگر از من بپرسند که چرا برخی مسائل در کشور حل نمیشود پاسخم این است که به خاطر فقر معنویت است؛ نمیگویم مسؤولانمان افراد کمکار یا بیتقوایی هستند، ولی معنویت بیش از اینها به اهتمام ما نیاز دارد. اگر مسؤولان کشور معنویت را در جان خود تقویت کنند قطعاً بر جوانان و مردم هم مؤثر خواهد بود؛ وقتی حاکمان اصلاح شوند، مردم هم اصلاح میشوند. ارتقای معنویت در مشی مسؤولان، به مرام مردم بدل میشود و ما را از بسیاری از بنبستها خارج میکند.