به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، از زمان اولین کاربرد استنتها برای درمان عروق کرونر مسدود شده، پیشرفتهای بسیاری نظیر آلیاژهای منیزیم قابل جذب زیستی برای بهبود نتایج بالینی رخ داده است. فناوری استنت قلبی عروقی، از نظر طراحی، مواد، پوشش و بسیاری از ویژگیهای مرتبط دیگر، به طور مداوم در حال پیشرفت است. سوال اینجا است که آیا پوششهای حاوی نانوذراتی راهحلی برای استنتهای نسل بعدی هستند؟
دانشمندان اخیراً آلیاژ مبتنی بر منیزیم (WE ۴۳) را با دگزامتازون بستهبندی شده با نانوذرات پلیمری، به عنوان استنت آزمایش کردهاند. یافتههای این مطالعه به عنوان پیش اثبات نتایج جالبی در پی داشته است.
توسعه استنتهای دارویی (DES) یک دستاورد کلیدی در فناوری استنت در نظر گرفته میشود، زیرا تنگی مجدد را به طور قابل توجهی از ۲۰-۳۰٪ (استنت فلزی برهنه) به ۳-۲۰٪ (استنت حاوی دارو) کاهش داده است. فناوری DES شامل پوشاندن داربستهای استنت با دارویی حاوی پلیمرهای دائمی است. از اولین کشف خ را ارائه دهند. بنابراین، با توجه به اندازه نانوذرات بارگذاری شده با دگزا که به تازگی روی استنت WE ۴۳ پوشانده شدهاند، انتظار میرود که با نفوذ به رگهای داخلی عروق کرونر به محل مورد نظر برسند و دارورسانی موثر را امکانپذیر کنند.
ارزیابی ویژگیهای سطح این ماده نشان داد که زبری سطح پوشش نانوذرات حدود ۷۰۰ نانومتر است که به افزایش آبگریزی سطح آن کمک میکند. برای تجزیه و تحلیل خاصیت آزادسازی دارو، محققان ویژگی آزادسازی دو گروه از نمونهها، یعنی WE ۴۳ و فولاد ضد زنگ را مقایسه کردند. نمایه انتشار نشان داد که ۲۵ درصد دگزا در پنج ساعت اول آزاد شد. جالب توجه است که دانشمندان الگوی انتشار دارو مشابهی را در هر دو گروه به مدت ۱۲۰ ساعت مشاهده کردند.