

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، محمد فخرا؛ چه سرنوشت عجیبی داشت این رنگ صورتی. کمی قبلتر نماد آن سست عنصرانی بود که ابایی از نمایش نفاقهای درونیشان ندارند؛ آنها که فقط حاملان قرآن و دین پیامبرند و از درک آن عاجز. امروز اما نماد معصومیت آن کودک هجدهماهه است. رنگ سرخی که بر آن کاپشن صورتی نقش بست نشان داد که بمبها رنگ نمیشناسند، حتی رنگ معصومیت را.
هر نقطه از غرب آسیا که چشمآبیها قدم گذاشتند، ملتی زجر دید، منابعی غارت شد و کشوری استعمار گشت. این قاعده را یک دختر آمریکایی در فلسطین بهم ریخت. راشل کوری با موهای بور و چشمانی آبی جلوی بولدزرهای صهیونیستی ایستاد تا خانههای فلسطینی برای صاحبانشان پابرجا بماند. چشمانی که دیگر آبی نبود و موهای سرخی که دیگر بلوند نبود ثابت کرد که بولدزرها هم رنگ نمیشناسند.
