به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، محققان با استفاده از نانوخوشهها، جوهری ساختند که میتواند در تجزیه قطعات الکترونیکی و بازیافت مجدد آنها نقش کلیدی داشته باشد.
وسایل الکترونیکی جزء جداییناپذیر جامعه مدرن هستند، اما زبالههای الکترونیکی چالشی پیچیده و رو به رشد در مسیر اقتصاد بازیافتی بودهاند. اقتصاد بازیافتی سیستم اقتصادی پایدارتری است که بر بازیافت مواد و به حداقل رساندن ضایعات متمرکز است.
بیش از ۵۳ میلیون تن زباله الکترونیکی در هر سال تولید میشود، این رقم معادل دور انداختن ۱۰۰۰ لپتاپ در هر ثانیه است. تنها ۲۰ درصد از این زبالههای الکترونیکی بازیافت میشوند. بیشتر ۸۰ درصد باقی مانده به محل دفن زباله ختم میشود که به احتمال زیاد به یک مشکل زیست محیطی تبدیل خواهد شد.
تا همین اواخر، بازیافتپذیری دستگاههای الکترونیکی نقشی در طراحی آنها نداشته است و روشهای بازیافت موجود منجر به آلودگی ثانویه و بازیابی اجزای گرانبها میشود. در حال حاضر، بازیافت زبالههای الکترونیکی مستلزمی کاپرولاکتون مورد استفاده در این کار به دلیل تجزیهپذیری، زیست سازگاری و استحکام مکانیکی آن به طور فعال در بسیاری از کاربردهای زیست پزشکی استفاده میشود. بنابراین، این تیم استدلال میکند که جوهر رسانای تجزیهپذیر آنها ممکن است در الکترونیک گذرای قابل جذب زیستی برای دستگاههای قابل کاشت و حسگرهای زیستی نیز استفاده شود.
کوون میگوید: «تحقیق ما چند رشتهای است، از سنتز مواد تا ساخت دستگاه، که به متخصصان زیادی با دانش اساسی و مهارتهای حل مسئله نیاز دارد. همکاری با محققان مختلف و به کارگیری فناوریهای جدید، از جمله یادگیری ماشینی یا چاپ سهبعدی پیشرفته، چالش برانگیز، اما حیاتی برای ادامه مطالعه به نظر میرسد.»