به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، نتایج یافتههای محققان نشان میدهد که چاپ سهبعدی هیدروژل خود ترمیمشونده برای تولید حسگرهای نرم و انعطافپذیر قابل استفاده است.
الکترونیک نرم (SEs) فناوری است که از آن میتوان برای توسعه سامانههای نظارت پوشیدنی استفاده کرد. الکترونیک نرم مشابه تمام سیستمهای ساخته شده به صورت مصنوعی، در اثر اعمال فشار فیزیکی و شکستگی در معرض تخریب غیرمنتظره و غیر قابل برگشت است. از سوی دیگر، بسیاری از فرآیندهای زیستی این ظرفیت را به دست آوردهاند که پس از آسیب، خود را ترمیم کنند. نمونه بارز آن پوست انسان است که توانایی بازیابی قابلیتهای الکترومکانیکی خود را پس از آسیب دارد.
هیدروژلها که بهعنوان حسگرهای فشار نرم نیز شناخته میشوند، میتوانند خود را سریعتر از بافت پوست ترمیم کنند و در عین حال در شرایط واقعی زندگی کنند. این هیدروژلها نانوساختارهای سهبعدی نرمی هستند که ممکن است مانند اجسام جامد در سطح ماکروسکوپی عمل کنند و در عین حال مقدار زیادی مااکارید ایمین با ترکیب کربوکسیل متیل کیتوزان (CMC)، نانو رشتههای کیتین (ChNs) و نانو تودههای سلولز قبلاً اکسید شده (OCNs) دنبال شد. به عنوان نتیجه مستقیم برهمکنشهای ایمین بین هر دو گروه آمینه ChNs و CMC و گروههای مبتنی بر آلدهید، انتظار میرود که کامپوزیت نانوهیبرید حاصل پاسخ دینامیکی و ویژگیهای مکانیکی برتر و همچنین بهبود پایداری را نشان دهد. با ترکیب سه پیوند دینامیکی مجزا: هیدروژن، ایمین، و پیوندهای هماهنگی کاتکولاتو-فلز (CMCBs)، محققان یک هیدروژل خودبازیابی شونده پویا قابل چاپ سهبعدی ایده آل برای اهداف سنجش کرنش نرم ایجاد کردند.