به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، “لا تجعلن ذرب لسانک على من أنطقک و بلاغه قولک على من سددک”
تیزى و برندگى زبانت را، به سوى کسى که تو را سخنگو ساخته است مگیر، و رسایى گفتار و قدرت بیان خود را بر ضد کسى که به تو قدرت گفتار آموخته است، بکار مبر.
آقای رسانه سلام!
انتظار نوشتن از ایثار معلم که به خاک سپرده شد.
اما آنجا که لایعقلی مرتکب خطایی میشود و نان به نرخ روز خورها، دارِ شأن معلم را عَلَم میکنند و خبط یک خاطی، که جامعه فرهنگی خود به جد خواستار برخورد با آن است، را پای مقام معلم مینویسند و آنقدر در بوق و کرنا میدمند و میدمند تا تمام رنج مطهریها و ابراهیم هادی ها، فدایی فرصت طلبیها شود و حالا معلم بماند و تمامی آنها که بیش از پیش گمان طلب در ذهن میپرورانند.
ما که خادمیم آقای رسانه!
نشانه رفتن عزتمان هم پیشینهای دراز دارد. اما توقع انصاف بیش از اینها است که ما شما را انقلابی نوشته ایم!
البته؛ آنجا که دانشجویی حضور در جلسات فرمایشی آقایان و تمجید از بی مسئولیتی مسئول، را میپذیرد
توقع از آنها ککه جز با بهادادن به آموزش و پرورش و معلم محقق نمیشود نیز بگویید. از نسلهایی که طاغوت را ندیده بودند، اما علیه ظلم تربیت شدند. از آنها که متعلق به دوران انقلاب نبودند، اما انقلابی قد کشیدند؛ از عباس دانشگر، از دهقان، محمد حسین معزغلامی، نوری هریس، از علی لندی ها…
آنها که به دار آویخته شدن ناموس را در میدانهای جنگ ندیدند، اما غیرت را یاد گرفتند.
آنها که نماز و قرآن و تاریخ و ادب را سرکلاسهای همین معلم همیشه متهم آموختند. کاش یکبار هم دنبال کشف ماجرایی جز برای تخریب و تحقیر معلم باشید که رنج ناحقیها برای او کافیست؛ و دانشجو معلمِ جوانِ مطالبه گر غمگین است برای جمهوری اسلامی ایران، برای آینده؛ برای افقهای روشنی که در خفقان بی تدبیریها گم میشود. برای رهبری اهمیت معلمی میگوید، اما نمیشنوید.
برای تحولی که جز با شناخت ارزشمندی این جایگاه رخ نخواهد داد و برای شما که نمیدانید زدن معلم، گل به خودی است!
فاطمه مهدی؛ عضو شورای گفتمان سازی و مطالبه گری بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان همدان پردیس شهید باهنر