به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، دفتر مطالعات فرهنگی و آموزش مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی به بررسی پیامدهای بومی گزینی در پذیرش دانشجو پرداخته است.
در این گزارش نشان میدهد بومی گزینی عملاً امتیازی برای محرومان، داوطلبان شهرستانها و مناطق کمتر برخوردار نیست و در مقابل امتیازی برای داوطلبان بومی مناطق برخوردارتر کشور نظیر تهران و سایر کلانشهرهاست. «بومی گزینی» یک روش پذیرش دانشجو از طریق آزمون سراسری در کشور است که نقش بسیار زیادی در توزیع پذیرفته شدگان در دانشگاههای مختلف و شانس داوطلبان برای قبولی در رشته محلهای مورد علاقه دارد.
بررسی کلی بومی گزینی نشان میدهد این فرایند ضمن تداخل با سهمیههای مناطق، موجب توزیع ناعادلانه و ناهمگون دانشجو در کشور شده است که این وضعیت به میزان قابل توجهی به زیان مناطق کمتر برخوردار بوده است، به گونهای که در سال ۱۳۹۸ حدود ۵۰ درصد قبولیهای ۴ به مناطق سه گانه پیشین.
ماده واحده: روش بومی گزینی در پذیرش دانشجو موضوع مصوبات جلسه ۲۱۳ مورخ ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۶۹ و جلسه ۶۲۸ مورخ اول مرداد ۱۳۸۷ شورای عالی انقلاب فرهنگی ظرف حداکثر سه سال به تدریج لغو میشود. در این مدت دولت موظف است نیاز دانشگاهها به خدمات رفاهی را رصد کرده و در جهت رفع آنها اقدام کند. همچنین، یک منطقه به عنوان منطقه (۴) به مناطق سه گانه اضافه میشود.
تبصره «۱»: دانش آموزان مناطق عشایری مشروط به آنکه دوره متوسطه اول و دوم را در مدارس عشایری گذرانده باشند، دانش آموزان استثنایی، معلولین، فرزندان خانوادههای تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی (ره) (سابقه حداقل سه سال تحت پوشش)، مشمولین سهمیه منطقه چهار هستند.
تبصره «۲»: ظرفیت همه رشته محلها در همه دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی دولتی پس از کسر سایر سهمیهها، به نسبت تعداد متقاضیان هر منطقه بین مناطق چهارگانه توزیع میشود.