به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به نقل از معاونت علمی ریاست جمهوری، پس از گذشت یک دهه از ورود الگوهای جدید کارگروهی، استارتاپها و شکلگیری جدید شرکتهای نوپا به چرخه کسب و کار و فعالیتهای صنعتی و اقتصادی کشور، نگاهی صحیح و نو در برقراری ارتباط بین صنعت و دانشگاه شکل گرفته است.
حلقه مفقوده در اتصال دو قطب اصلی کشور یعنی صنعت و دانشگاه از طریق شکلگیری پارکهای علم و فناوری، مراکز نوآوری، شتابدهندهها و استارتآپها تحول چشمگیری را ایجاد کرده است. البته مسیر رشد هر یک از تیمها و تبدیل آن به شرکتهای نوپا به جهت همسانسازی نقشه راه آنها با زیر ساخت کشور و تغیییرات محاسبه نشده اقتصادی، در مسیر خود با چالشهای مختلف روبرو است.
با نگاهی بر اکوسیستم فناوری و نوآوری کشور، یک نیاز اساسی هستههای فناور و شرکتهای نوپای دانشبنیان و فناور، دسترسی راحت و سریع به امکانات ساخت و تولید است تا بتوانند با سرعت بالا به نمونه پروتوتایپ محصول خود دست یابند. این نیاز با توجه بهن مشکلات عنوان شده است.
وی درباره اهداف راهاندازی این مراکز، گفت: اشتراکگذاری ظرفیتهای مازاد و بدون استفاده کارگاهها و مراکز دارای زیرساخت جهت توسعه محصولات و خدمات جدید، کمک به شکلگیری و توسعه محصولات و خدمات جدید با سرعت بالاتر و ریسک کمتر و کاهش هزینه و زمان توسعه محصول فناورانه اهدافی است که برای این کار در نظر گرفته شده است.
حق جوی خاطرنشان کرد: بعد از اتمام نمونهسازی سریع و زمانی که نمونه نهایی به دست آمد، ما نیاز به تولید نیمه صنعتی داریم، برای اینکه تست بازار را انجام دهیم و در ادامه به اقتصادی کردن محصول بپردازیم؛ در این بخش نیز یک سری مراکزی در دنیا هستند که به این فرایند کمک میکنند و ما سعی کردیم نمونه آن را در کشور ایجاد کنیم که به آن، «مراکز هم آفرینی» میگوییم.