گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، سیده حسنا پیروان؛ آفتاب از همه سو زبانه میکشد تا جسمهای کم جان و دلهای مشتاق را هر لحظه شعله ورتر کند. میلیونها آدم از جای جای دنیا با زبان، فرهنگ، دین و نژاد متفاوت در کنار هم قدم میزنند. آنها بر سر یک سفره مینشینند، با هم دوست میشوند و به هم یاری میرسانند. هر بادی که میوزد پرچمهایی هزار رنگ را که هر کدام نمادی از یک کشور و طریق و آیین هستند را به رقص در میآورد. در میان راه یکی تسبیح به دست دارد، یکی صلیب به گردن و آن یکی دست بسته گوشهای به نماز میایستد. اینجا نه بخشی از بهشت بلکه مسیری است که آدمها دست به دست هم دادند تا بهشتش کنند.
آنچه خواندید نه شرحی از یک نقاشی آخرالزمانی بلکه تصویری حقیقی است؛ تصویری که این روزها از هر زبانی شنیده میشود و باز هم نامکرر است و تار دیده حقیقت بینی را مجذوب خود کند.
امام باقر در حدیثی فرمودند: (همه آنچه امت تا قیامت به آن احتیاج دارد در قرآن است.) در این راه ما تنها شاهد عمل به بخشی از این همه بودیم که این چنین جهان را گلستان میکند و اسلامی را که خداوند همه مخلوقاتش را از ازل تا ابد مسلمان به آن خواند به تصویر میکشد. تا پیش از این همه پیامبران آمده بودند تا با قول لین و به مدد معجزات افقی از چنین آینده و جهانی را برای مردم ترسیم کنند.
حالا این روزها ما به لطف حسین و همان محرم و صفری که به فرموده پیرمان، (اسلام را زنده نگه داشته است)؛ نمونهای از جهانی را در اختیار داریم که سالیان است وعده داده شدهایم پیشوا و وارثش باشیم. نمونه کوچکی که بیشک هنوز کم و کاستهای بسیار دارد، اما همه در جهت تعالی هرچه بیشترش تلاش میکنیم تا روزی که آن را در سراسر جهان گسترش دهیم.
سیده حسنا پیروان- دانشجوی رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران
انتشار یادداشتهای دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروهها و فعالین دانشجویی است.