گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، مرضیه فیضی؛ معلمان جزو معدود قشر هایی هستند که از همان ابتدای ورود به دانشگاه فرهنگیان و در همان سال های دانشجویی، کامشان تلخ شده و قبل از هر اقدامی، برای احقاق حقوقشان تلاش کردهاند. یکی از این مسائل، بحث رتبه بندی و تعیین نظام صحیح ارزشیابی معلمان است. رتبه بندی، مسئله ای که چند سالی است ذهن معلمان را درگیر کرده است، معلمانی که حدود۳۰ سال است، جز دغدغه آموزش، هزاران دغدغه دیگر و در راس آنها رتبه بندی را در سر دارند. حال سوال من و همکارانم این است: معلمانی که یکی از مهمترین وظایف را برعهده داشته و ادامه دهنده راه انبیا هستند، افرادی که مفتخر به کسب مقام *افسر سپاه پیشرفت کشور از زبان شخص اول مملکت میباشند و به خوبی میتوان اهمیت حضورشان را در تنگ راه های فرهنگی، اجتماعی و حتی سیاسی کشور مشاهده کرد، چرا باید در جامعه کنونی دغدغه ی کاهش شان معلم در جامعه و عدم وجود فضای رقابتی را داشته باشند!؟