به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، بر همین اساس باید این تحقیقات به دور از گمانههازنی و اظهارنظرها انجام شود و به دنبال کشف واقعیتها باشد تا کشور به سوی پیشرفت و تعالی حرکت کند.
آمارها نشان میدهد که ایران تفاوتهای قابل توجهی در حوزه مهاجرت با دیگر کشورهای مهاجر فرست دنیا دارد. مثلا بر اساس شواهد موجود، نیروی انسانی مهاجر دنیا در دو سال گذشته، بیش از ۱۶۹ میلیون نفر محاسبه شده بود که به طور میانگین ۳ درصد از مهاجران کشورها را شامل میشد؛ اما در این شرایط نرخ مهاجران ایران کمتر از یک درصد محاسبه شده است.
یکی از عوامل مهم در کاهش نرخ مهاجرت جهانی شیوع بیماری کرونا است و سیاستها و راهبردهای مهاجرت نیروی انسانی در دوران کرونا بسیاری از کشورها را درگیر خود کرد و در روند مهاجرت بینالمللی نیز تاثیر گذاشت. این تغییر را در اقدامهایی، چون استفاده بیشتر کشورهای پذیرنده و فرستنده از نیروی انسانی بومی و حمایت از مبدأ قابل اثبات و مشاهده است.
در ایران نیز اگرچه این روند تحشجوفرستی ایران در بازه زمانی ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲ از رتبه ۲۹ در جهان به رتبه ۱۱ ارتقاء یافته بود و این یعنی تجربه بالاترین جهش رتبه دانشجوفرستی ایران در طول دو دهه گذشته. اما در بازه زمانی ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۰ جمعیت دانشجویان ایرانی در خارج از کشور ۵۰ هزار دانشجو تخمین زده شد که بر این اساس چندان تغییر محسوسی در این آمار مشاهده نشده است.
دلایل کاهش آمار مهاجرتها
«افزایش نرخ دلار»، «بالا رفتن هزینههای مهاجرت تحصیلی»، «محدودیتهای دریافت ویزا» و در نهایت «شیوع ویروس کرونا» را مهمترین عوامل ثابت ماندن جمعیت دانشجویان ایرانی در خارج از کشور در طول چند سال گذشته میدانند. البته شاید ایجاد و توسعه برنامههای جذب و توسعه شرکتهای دانشبنیان و استارتاپها در کشور نیز در کاهش میزان مهاجرتها بیتاثیر نباشد.