به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، حسگرهای زیستی بهطور فزایندهای در حوزههای مختلف مانند صنایع کشاورزی و صنایع غذایی مورد استفاده قرار میگیرند. با این حال، آنها همچنین در کنترل محیطزیست، فناوری پزشکی، کالاهای مصرفی و تولید فناوری برچسب سوراخ مایع کاربرد دارند.
یافتههای اخیر که در Sensors and Actuators Reports منتشر شده نشان داده است که نانوالیاف الکتروریسی شده (ENFs) قادر به بهبود عملکرد دستگاههای حسگر زیستی هستند.
حسگر زیستی یک دستگاه کوچک است که میتواند وجود یک عامل شیمیایی یا زیستی را تشخیص دهد. تشخیص میتواند براساس توالی نوکلئوتیدی خاصی در ساختار پروتئینی مولکول باشد یا روی یک مدار کاملاً الکترونیکی اعمال شود.
حسگرهای زیستی مورد استفاده در کاربردهای پزشکی، امنیتی و زیست پزشکی بهعنوان حسگر زیستی شناخته میشوند. این حسگرها براساس مواد شیمیایی فعال یا مولکولهای کوچک ایجاد شده توسط موجودات زنده، ایجاد میشوند.
امروزه حسگرهای زیستی تقریباً در همه صنایع کاربرد دارند. نظارت بر مدهنده را متصل کرده و به مولکولهای مورد نظر متصل شود.
این امر باعث میشود که حسگرها بتواند ترکیباتی (مانند سطح نمک) را براساس چگونگی اتصال آنها به الیاف تشخیص داده و شناسایی کند.
ENFها همچنین میتوانند بهعنوان داربستهایی مورد استفاده قرار گیرند که از رشد سایر مواد پشتیبانی میکنند و باعث تثبیت پروتئینها و DNA میشوند.
این مولکولهای زیستی میتوانند مولکولهای خاصی را حس کرده و درصورت تشخیص، سیگنال فلورسنت ایجاد کنند. بهطور خاص، وقتی دانشمندان میخواهند حسگرهایی برای تشخیص مولکولهای خاص ایجاد کنند، معمولاً از مواد در مقیاس نانو مانند نانولولههای کربنی استفاده میکنند.
با این حال، تحقیقات بنیادی و تحقیقات بیشتری باید برای درک بهتر تعامل بین ماتریس نانوالیاف و مولکولهای زیستی و همچنین تأثیر عوامل ریسندگی الکتریکی بر خواص سطوح زیستی انجام شود.