به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، فرزانه کرمی_ یک، دو، سه، چهار؛ چهار پله تا پاگرد، منتهی شد به راه رویی که در میان اتاقهای آن سردری با عنوان قطب علمی نمایان بود. اتاقی با یک میز بلند و چند صندلی خاک خورده که گویا مدتهاست کسی آنجا نیامده!
حکایت، حکایت آییننامهای است که برای اولین بار در سال ۷۹ به منظور تشکیل قطبهای علمی ایجاد شد. قطب علمی؛ اصلاحی که هر گروه آموزشی یا پژوهشی به شرط داشتن یک هسته علمی قوی «اعضای هیئت علمی استاد و دانشیار با عملکرد آموزشی و پژوهشی برجسته در طول ۵ سال اخیر، برخورداری از تجهیزات پژوهشی و آزمایشگاهی …» و ارائه یک برنامه پنج ساله میتواند متقاضی احراز آن شود.
به موجب آییننامه تشکیل قطبهای علمی، هر دانشگاه و موسسه آموزشی با برپایی دفتری توانست دارای قطب علمی شود و بر اساس آن از بودجه تخصیص یافته وزارت علوم استفاده کند. همین امر سبب شد تا برخی از دانشگاهها برای دستیابی به این بودجه، در ظاهر به تشکیل قطب علمی با درخواست از وزارت علوم بپردازند و پس از آن از مزایای قطب علمی شدن استفاده کنند.