به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بر اساس دستورالعمل جدید معاونت آموزشی وزارت بهداشت، اعضای هیئت علمی با مرتبه استادی که دارای حسن شهرت اخلاقی و خدمات و اثرات برجسته و باکیفیت در سطوح ملی- منطقهای- بین المللی باشند، در صورت «تبلور فضایل» و وجود شرایط «علمی و آموزشی»، «پژوهشی، نوآوری و کارآفرینی» و «علمی-اجرایی»، توسط هیئت ممیزه / امناء دانشگاه و طبق ضوابط به مقام شامخ «استاد ممتازی» برگزیده میشوند.
دانشگاههای علوم پزشکی میتوانند شرایط و نصابهایی بیش از آنچه در این دستور العمل آمده را در هیئت ممیزه خود مصوب و سپس اجرا کنند.
مرتبه استاد ممتازی والاترین جایگاه علمی، ممتازترین مقام اخلاقی و بالاترین رتبه دانشگاهی در دانشگاههای علوم پزشکی کشور محسوب میشود.
استاد ممتاز فردی عالم، اثرگذار، اخلاقمدار و ارزشمدار است که به واسطه تولید، مدیریت، انتقال و کاربست مؤثر دانش در رشته خود سرآمد بوده و علاوه بر ایده آفرینی در حوزههای مختلف، تاثیرات فرامکانی ارزشمند، گسترده و هدایت گ کارآفرینی، دریافت جوایز از جشنوارههای ملی / بین المللی، مورد استناد قرار گرفتن و سایر مواردی که نشانگر برجستگی فرد در سطوح ملی و بین المللی است، از دستاوردهای مهم این حوزه محسوب میشوند.
فعالیتهای علمی-اجرایی: نقش آفرینی و درخشش در مدیریتهای درون و برون دانشگاهی در راستای خدمت به مردم، حرفه، دانشگاه، کشور، انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ایران مورد انتظار است.
ضرورت دارد وجود خصایل مورد انتظار در استاد پیشنهادی با استفاده از پرسشنامههایی خاص از افراد خبره، همکاران و دانش آموختگان مورد سؤال و بررسی قرار گرفته و پس از تأیید دانشکده / پژوهشکده در پرونده فرد قرار گرفته تا در شورای انتخاب استاد ممتازی مورد بررسی قرار گیرند.