به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، فرزانه کرمی_ بیش از بیست سال از تدوین اولین آییننامه تشکیل قطبهای علمی در کشور میگذرد. آییننامهای که با هدف تبدیل دانشگاهها و موسسات آموزشی و پژوهشی به پایگاههای اصلی علوم در حوزههای مختلف تدوین شد. بر این اساس هر گروه آموزشی یا پژوهشی به شرط داشتن یک هسته علمی قوی «اعضای هیئت علمی استاد و دانشیار با عملکرد آموزشی و پژوهشی برجسته در طول ۵ سال اخیر، برخورداری از تجهیزات پژوهشی و آزمایشگاهی …» و ارائه یک برنامه پنج ساله برای تحقق هدفهای قطبهای علمی و نیازهای آتی کشور به عنوان قطب علمی مزین شد. عملکرد ضعیف قطبهای علمی در کشور موجب شد تا وزارت علوم در سال ۹۵ تصمیم به ادغام و حذف و در نهایت ساماندهی بیش از ۱۵۰ قطب علمی در کشور بگیرد. اما ساماندهی انجام شده نیز نتوانست تغییری در عملکرد قطبهای علمی ایجاد کند؛ به طوری که اکنون بسیاری از قطبهای علمی کشور عملا بدون فعالیت باقی ماندهاند و هیچ دستاوردی ندارند.