گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، ابوالفضل صفری؛* هامون منطقه نام آشنایی ست که همواره با تالاب زیبا و تنوع زیستی آن شناخته میشد، اما با مدیریت ضعیف در حوزه منابع آبی در منطقه سیستان و عدم توانایی در رایزنی وزارت امور خارجه ایران در دولتهای مختلف برای دریافت حقابه این تالاب از رودخانه هیرمند افغانستان، اکنون به منطقهای خشک تبدیل شده و علاوه بر آنکه تنوع زیستی خود را ازدست داده، زندگی و معیشت ساکنان منطقه را به لحاظ اقتصاد، بهداشت و سلامت دچار لطمه کرده است.
تالابی که قبلاً به عنوان منبع درآمدی از آن استفاده میشد الان تبدیل به بلای جان مردم منطقه شده، ریزگردهای حاصل از بستر خشکیده تالاب، سلامت مردم منطقه را تحت شعاع قرار داده است. برای نجات تالاب هامون راه علاجی تدبیر نشد و هامون در بی تدبیری مسئولین و جفای همسایه خشکید.
متاسفانه اکنون شاهد رخداد مشابهی در هورالعظیم خوزستان هستیم. تالابی که از دیرباز به عنوان یکی از زیستگاههای اصلی جانوران آبزی و پرندگان مهاجر بوده است و اگبرادر شرقی اش یعنی تالاب هامون اتفاق افتاد.
متاسفانه مسئولین وزارت نیرو طی اقدامی غیر محیط زیستی و غیر کارشناسانه که عمق عواقب آن را در آینده بیشتر نمایان خواهد شد با عدم محاسبه نیاز محیط زیستی و رهاسازی حقآبه تالاب، دریچههای سد کرخه را بستند تا با این کار حیات تالاب را از فرط تشنگی بمیرانند اتفاقی که از نظر مسئولان سازمان محیطزیست در استان خوزستان کاملا طبیعی و در مصاحبه با رسانهها معمول جلوه داده شد!
باید دید این اقدامات با دید کوتاه مدت که بازی با محیط زیست، حیات تالاب و معیشت مردم است تا کجا ادامه خواهد یافت.
دوای لب تشنه هورالعظیم در دو مسئله نهفته است “حق آبه”و”تدبیر مسئولین”.
ابوالفضل صفری، دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد محیط زیست دانشگاه تهران
انتشار یادداشتهای دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروهها و فعالین دانشجویی است.