امکان مهار آلزایمر با نانو ساختار جدید!

پژوهشگران سوئدی نانومولکول‌هایی را ارائه کردند که امید جدیدی را برای درمان بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون در طولانی مدت ایجاد می‌کند.

پژوهشگران سوئدی نانومولکول‌هایی را ارائه کردند که امید جدیدی را برای درمان بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون در طولانی مدت ایجاد می‌کند.

امکان مهار آلزایمر با نانو ساختار جدید!

به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، پژوهشگران سوئدی نانومولکول‌هایی را ارائه کردند که ممکن است برای مهار آلزایمر مفید باشند. این نانومواد با برهم‌کنشی که با آمیلوئید‌ها دارند آن‌ها را از بین می‌برند، آمیلوئید‌هایی که عامل بیماری‌هایی نظیر آلزایمر و پارکینسون هستند.

لودمیلا موروزووا روشه در دانشگاه یومئا می‌گوید: «این نتایج در واقع یک گام بسیار مهم بود که ممکن است اساس درمان‌های جدید و کارآمد بیماری‌های نورودژنراتیو باشد.»

این نانومولکول‌ها از جنس یک عنصر شیمیایی خاص می‌توانند از ایجاد پلاک در بافت‌های مغز جلوگیری کنند. این یافته محققان سوئدی، که با همکاری محققانی در کرواسی و لیتوانی به‌ دست آمده است، امید جدیدی را برای درمان بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون در طولانی مدت ایجاد می‌کند.

وقتی پروتئین‌ها به اشتباه ترکیب شوند، فیبریل‌های نامحلولی به نام آمیلوئید را تشکیل می‌دهند که در برخی بیماری‌ها مانند آلزایمر و پارکینسون، کورینو دو آندراد و بیماری جنون گاوی نقش دارند. آمیلوئید سلول‌های عصیی نیوبیم هستند.

لودمیلا موروزووا روشه می‌گوید: «قبل از اینکه بتوانیم با اطمینان بگوییم که درمان‌های آتی با این ماده قابل انجام است تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.»

محققان با دو مولکول مختلف پلی اکسونیوبات، Nb ۱۰ و TiNb ۹ کار کردند. معلوم شد که هر دو با برهم‌کنش یونی با بخش‌های دارای بار مثبت در سطح پروتئین، که برای خود مونتاژ آمیلوئید بسیار مهم هستند، آمیلوئید‌های SI ۰۰ A ۹ را مهار می‌کنند.

مولکول‌های پلی اکسونیوبات که مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، از نظر شیمیایی پایدار و محلول در آب هستند. این مولکول‌ها نانومقیاس هستند که به لطف سازگاری و زیست پایداری بالا می‌توانند برای سایر کاربرد‌های پزشکی مانند ایمپلنت‌ها نیز مورد توجه باشند.

در دانشگاه یومئا، دو گروه تحقیقاتی، از دانشکده پزشکی و گروه شیمی، با پرداختن به این مسئله از زوایای مختلف و با استفاده از طیف گسترده‌ای از روش‌های بیوفیزیکی و بیوشیمیایی و از طریق شبیه‌سازی دینامیک مولکولی همکاری کرده‌اند.

منبع  : خبرگزاری دانشجو

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *