به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، کامپیوترهای کلاسیک از مقادیر باینری یعنی صفر و یک برای انجام کار استفاده میکنند. در مقابل، سلولهای مغز ما میتوانند از مقادیر بیشتری برای کار استفاده کنند و این باعث میشود توان آنها بیشتر از کامپیوتر باشد. به همین دلیل است که دانشمندان به محاسبات نورومورفیک (با عملکردی شبیه به مغز) علاقهمند هستند.
فیزیکدانان دانشگاه گرونینگن (هلند) با استفاده از یک اکسید با ساختار پیچیده، عناصری شبیه به نورونها و سیناپسهای مغز ساختند.
اگرچه کامپیوترها بسیار سریعتر از انسان میتوانند محاسبات ساده را انجام دهند، اما مغز ما در کارهایی مانند تشخیص اشیاء از ماشینهای سیلیکون یعنی کامپیوترها پیشی میگیرد. علاوه بر این، مغز ما انرژی کمتری نسبت به کامپیوترها مصرف میکند. بخشی از این را میتوان با نحوه عملکرد مغز ما توضیح داد؛ در حالیکه کامپیوتر از سیستم دوتایی استفاده میکند (با مقادیر ۰ یا ۱)، سلولهای مغز میتواننانند با انتخاب نوع زیرلایه که SRO روی آن رشد میکند، ناهمسانگردی مغناطیسی این ساختار را کنترل کنند. این موضوع به آنها اجازه میدهد تا دو دستگاه مختلف اسپینترونیک تولید کنند.
گووسنز میگوید: «این ناهمسانگردی مغناطیسی دقیقاً همان چیزی است که ما میخواستیم. سوئیچینگ احتمالی با عملکرد نورونها مقایسه میشود، در حالیکه سوئیچینگ قطعی بیشتر شبیه یک سیناپس است.»
دانشمندان انتظار دارند که در آینده با ترکیب این حوزههای مختلف در یک دستگاه اسپینترونیک که میتواند به مدارهای مبتنی بر سیلیکون متصل شود، سخت افزار کامپیوتری شبیه مغز ایجاد کنند. علاوه بر این، سوئیچینگ احتمالی امکان محاسبات تصادفی را فراهم میکند، که یک فناوری امیدوارکننده است.