به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، کشورهای پیشرفته و نیز کشورهایی که در مسیر توسعه قرار دارند و میخواهند سری از میان کشورهای توانمند در بیاورند، بر ضرورت نوآوری و ایجاد لازمههای آن اذعان دارند. در نگاهی کلی ضرورت پیش نیازهایی مانند حمایتهای مالی، توسعه کسب و کارهای خلاق و نوآور، سیاستگذاریهای مبتنی بر نوآوری از لازمههای حرکت در این مسیر به شمار میرود.
نگاه علمی و تخصصی به موضوع نوآوری، شاخصهها و مؤلفههایی را برای آن بیان میکند که هرکدام در نوع خود، نیازمند کار جدی و برنامهریزیهای منسجم و البته کار اجرایی است. کارهایی که برخی از آنها در ساحت کلان و سیاستگذاری و برخی دیگر در اقدامات اجرایی تعریف میشود.
گزارش شاخص جهانی نوآوری، در راستای ارائه تصویری روشن از وضعیت نوآوری کشورها توسط سازمان ملل متحد منتشر میشود تا به بررسی و تحلیل ظرفیت و عملکرد نوآوری ۱۳۱ اقتصاد در سراسر جهان بپردازد.
این کشورها، بیش از ۹۰ درصد جمعیت جهان را که سهم بیش از ۹۵ درصدی تولید ناخالص داخلی دنیا را به خود اختصاص دادهاند، شسال ۲۰۲۰ با ۳ رتبه بهبود، بالاتر از شهرهایی مانند برلین، زوریخ، بنگلور، دهلی، لوزان، وین، استانبول، سائوپولو، آنکارا و بمبئی قرار گرفت.
این گزارش چند نکته را به کشورها یادآوری کرد تا در مسیر نوآورانه خود از آنها بهره بگیرند. از جمله تحلیلهای گزارش شاخص جهانی نوآوری سال ۲۰۲۰ میتوان به این نکته اشاره کرد که بحران شیوع بر نوآوری اثرگذار خواهد بود. با این حال، از آنجایی که نوآوری برای راهبردهای شرکتی و استراتژیهای رشد اقتصادی ملی یک عامل کلیدی است، این امید وجود دارد که نوآوری به اندازه میزانی که اقتصاد سقوط کرده، افت نداشته باشد.
منابع مالی نوآوری در بحران فعلی کاهش مییابد؛ با این حال امیدهایی وجود دارد که سرمایهگذاری خطرپذیر در برخی کشورها با سرعت بیشتری بهبود یابد. اقتصادهای در حال توسعه نیز در میان کشورهای برتر در ارکان نوآوری حضور داشته و کشورهایی، چون مالزی، ایران، ترکیه و سنگاپور جزو کشورهایی هستند که از ظرفیت نوآورانه بالایی برخوردارند.