به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، انتخاب دریچهای از جنس مناسب و با دوام به منظور درپوشی بر روی دهانه چاهها و منهولها همواره چالشبرانگیز بوده است. یک انتخاب درست به گونهای است که دریچه مذکور ضمن دارا بودن خصوصیات اولیه مورد نیاز برای دریچههای منهول، دارای بیشترین مزایا و کمترین معایب نسبت به سایر دریچهها باشد.
دریچههای چدنی از دیرباز همواره به عنوان یکی از گزینههای اصلی برای نصب بر روی دهانه منهولها مطرح بودهاند. این دریچهها با دارا بودن خصوصیاتی نظیر استحکام مناسب، ریختهگری آسان و قابلیت تولید در اشکال متنوع، در دسترس بودن ماده اولیه و نیز قابلیت مرئیسازی با دستگاههای فلزیاب، جزو پر مصرفترین جنسهای دریچه منهول هستند.
در کنار نقاط قوت، داشتن نقاط ضعفی همچون وزن سنگین، دارا بودن پتانسیل سرقت بالا، قیمت نسبتا زیاد و زنگزدگی و پوسیدگی در محیطهای مرطوب، سبب میشود تا امروزه خریداران قبل از انتخاب خود مقایسهای بین این دریچهها با سایر جنسه.
غیر قابل بازیافت بودن اگرچه سبب ضد سرقت شدن یک دریچه میشود، اما از طرف دیگر و به لحاظ زیست محیطی یک نقطه ضعف محسوب میشود. ساخت دریچههای نانوکامپوزیت همزمان هر دو مشکل را برطرف نموده است. به عبارت دیگر این دریچهها ضمن قابل بازیافت بودن و عدم صدمه رساندن به محیط زیست، بهدلیل خاصیت چکشخواری بالا و دارا بودن ظاهری شبیه به بتن، پتانسیل سرقت پایینی داشته و در اصل ضدسرقت هستند.
