
گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، زینب ساجدی؛ یکی از مسائلی که میتوان از آن به مثابه مقولهای انسان ساز یاد کرد و دربارهی اثرات بلند مدت و عمیق آن در ایجاد جامعهای سالم ساعتها به بحث و گفتگو نشست، مسئله تعلیم فلسفه به کودکان است. با اینکه بیش از چهل سال از عمر انقلاب اسلامی میگذرد و گفتمان تولید علم توانسته به گفتمانی پر رنگ و پر امید در کشور بدل شود؛ اما به جرات میتوان گفت که هنوز در زمینه علوم نظری همچون علم فلسفه، زایش و پویش جدی و عزم جزمی را برای تحول و بومی سازی علوم انسانی اسلامی شاهد نیستیم.
فبک (فلسفه برای کودکان) نیز دچار این رخوت و رکود است و هنوز این علم، آن چنان که شایسته نسل آینده باشد و بتواند بر کودکان که سرمایههای انسانی آینده کشور هستند اثر بگذارد، در اصلیترین مراکز تربیتی ما بهت الگوی ایرانی-اسلامی و لحاظ روشهای اصولی، الگوی جدیدی از آموزش فلسفه برای کودکان در کشور راهاندازی شود.
طبیعتا اگر جریان دانشجویی و متخصصین امر، در قبال این بی سامانی سکوت کرده و نسبت به فبک بی توجه باشند، از دستگاههای اجرایی بالاخص وزارت آموزش و پرورش، نمیتوان اقدامات شفاف و موثری را جهت بهبود اوضاع مطالبه کرد.
فلسفه برای کودکان امروزه برای انقلاب اسلامی ما ضرورتی است که قطعا خلاء ترمیم و پویایی آن را با الگوهای غربی و نامتجانس خارجی پر نخواهیم کرد و همانطور که معتقدیم مسائل کشور راه حل داخلی دارند، برای یافتن کلید حل این مسئله نیز باید به داخل اتکا کنیم. اگر فلسفه برای کودکان با سبک و سیاق ایرانی- اسلامی و به صورت گسترده به کودکان آموزش داده شود، میتوان امید داشت که آینده از آن نسلی با درایت خواهد بود که با تفکر و تعقل، در راه دستیابی به جامعهای بهتر و توانمندتر تصمیم گیری و اقدام خواهند کرد.
