به گزارش گروه دانش و فناوری خبرگزاری دانشجو، یک سال دیگر هم گذشت و همچنان با بیماری کرونا دست به گریبان بودیم. ویروسی که آمد تا به دنیا ثابت کند هنوز در حوزه علم و فناوری حرف برای گفتن و راه برای رفتن زیاد مانده است. هنوز مجهولات و چالشهایی وجود دارد که برای حل آنها باید دوید و دانش آموخت.
کشورهایی که در حوزه علمی و دانش خود را نشاندار میدانستند هم در مقابل این بیماری زانو زدند و یک سال با انواع مشکلات و گرفتاریهای مالی و جانی آن جنگیدند. شاید این بیماریها و تهدیدات میآیند تا ثابت کنند، مسیر علم و فناوری پایانی ندارد و هرقدر هم که در این زمینه تلاش کنیم باز هم کم است و باز هم باید جست.
روزهای کرونا زده در ایران بهترین مجالی بود برای ناباورانی که چندان رغبتی به حمایت از زیستبوم فناوری و نوآوری نداشتند و آتیه آن را خیلی روشن نمیدیدند؛ اما در همین روزهای وانفسا دیدند که شاید تنها راه، اعتمادی در کشورمان هستیم. سفرهای همقد و قواره ایران و ایرانی. شاید این توسعه یافتگی را بتوان از معدود مدلهایی دانست که پایتخت و شهرهای بزرگ و کوچک سرش نمیشود و همه ایران را در بر گرفته است. چرا که جریان دانش و ایده بی وقفه است و شهری و روستایی برایش فرقی ندارد.
زیستبوم فناوری و نوآوری هم در کنار همه این داراییهای بومی ایستاد تا فضایی برای گستردهتر شدن سفره علم و فناوری در کشور فراهم شود و راه را برای ورود فکر، ایده و خلاقیت جوانان به اقتصاد و زندگی روزمره مردم باز کند. راهی که آغاز شده و کسی توان سد کردن آن را ندارد.
ایران و ایرانی ایستاده و همه بحرانها، نیازها و مشکلات را با ایستادن بر روی پای خود و گذاشتن دست بر زانوی توانمند جوانانش پشت سر خواهد گذاشت. معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری هم تا آخر ایستاده تا این ظرفیتها به هدر نرود و در جای درست خود بایستند. این تلاشها ادامه خواه داشت تا روزی که دنیا بی منت و حرفی بپذیرد ایرانی میتواند و ایران سربلند و قوی است.
*رییس مرکز توسعه فناوریهای راهبردی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری