به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، اگر اهل تماشای فیلم و سینما باشید، حتما فیلمهایی با ژانرهای دانشجویی از کشورهای مختلف دیدهاید. فضاهایی آموزشی با ساختارهایی متفاوت از کتابخانه و کلاس درس گرفته تا آزمایشگاه و باشگاههای ورزشی؛ بسیاری از ما تا قبل از ورود به فضای حقیقی آکادمیک شاید چنین تصوری از دانشگاه داریم، اما به محض قبولی و آغاز ترم شاهد دنیای دیگری هستیم که انگار مختص ایران است. دانشگاههایی که انگار رسالتشان چیزی شبیه به ماشین بوده و قرار است تنها انسانهایی را با تعدادی اطلاعات از پیش تعیین شده به جامعه تحویل دهند.
دانشگاههای ایران فارغ از برند بودن یا نه. در بسیاری موارد هنوز از فاکتورهای تولید انسان خلاق برای ساختن جامعهای پویا دور مانده و شاید معدود مرکز آموزشی را بیابیم که با استانداردهای جهانی هماهنگ شده و به دو مقوله علم و روح با هم میپردازد. نمایش این موضوع را میتوانیم در امتیازدهی به دانشگاهها در رتبهبندیهای جهانی که به همهی حوزهها از سرفصلهای درسی تا فضاهای مطلوب آموزشی توجه میکنند و با بررسی آنها به رتبهبندی میپردازند، مشاهده کنیم.
