گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، ابوالفضل برهانی؛ چندین سال است که همهی مصلحان اجتماعی به دنبال بستن چاههای نفت هستند؛ چرا که نفتفروشی و استفاده از آن برای بودجهی جاری، شبیه به فروختن فرش زیر پا برای سیر کردن شکم است. آیا این یعنی فروختن نفت مشکلزاست؟ خیر، اما باید با آن زیرساخت (احداث سد، پل، جاده، نیروگاه، تحقیق و توسعهی علم و فناوری و …) به وجود آورد. دولتهای قبل نیز کسری بودجه را با دست بردن در حساب ارزی (دولت بهار) یا صندوق توسعهی ملی (دولت امید) یا فروش بدون دغدغهی تحریم نفت (دولتهای قبلی) پنهان کردند.
هرگاه این صحبت را به میان میآوریم، مسئولان از همهی جناحهای دولتی -بهخصوص تکنوکراتها و مدیران قدرتمند نفتی- میگویند: «راه دیگری نداریم.» سؤال پیشمیآید که بهراستی چگونه مشکل -اعتیاد اقتصاد به نفت- را حل کنیم؟ چگونه این امالخبائث کسری بودجه را بدون دلارهای نفتی وصلهپینه کنیم؟