گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، پوریا پورطهماسبی؛ در شرایط حال حاضر که جامعه جهانی درگیر اپیدمی کرونا است، مردم بیش از پیش ارزش امنیت اجتماعی را درک میکنند. امنیتی که شاید پیشتر از این قدرش را نمیدانستند و به آن بی توجه بودند.
باید دانست که امنیت در هر جامعه اتفاقی نیست و مستلزم هزینههایی است. هزینههایی که تماما مادی نبوده و بعضا نیروهای مدافع امنیت با جان خود آنرا پرداخت میکنند. با شیوع بیماری کرونا همه حاضرند هر مبلغی بپردازند تا دارویی یا واکسنی تهیه کنند و خود را در برابر این بیماری منحوس ایمن سازند. بیماری که دیر یا زود ممکن است دامن هرکسی را بگیرد و جانش را به خطر اندازد یا متاسفانه جان بسیاری از عزیزانمان را گرفته و همچنان قربانی میگیرد.
در ابتدا بسی در جهت پیشرفت توانمندی دفاعی و موشکی مایه درد کشورهای متخاصم است، زیرا آنرا تهدیدی برای فرزند نامشروع خود یعنی اسرائیل میدانند و این درحالی است که از بین بردن این غده سرطانی تنها راه حفظ سلامت منطقه است.
به مخالفان حمایت حکومت از گروههای مقاومت اسلامی در منطقه باید گفت، همانگونه که انتظار دارند واکسن کرونا سایه منحوس کرونا را از سر جهانیان رفع کند حمایتهای مستشاری و تسلیحاتی از گروههای مقاومت اسلامی در درجه اول سایه منحوس جنگ را از سرکشور ما مرتفع کرده و تا حدی زیادی موجب واکسیناسیون منطقه از لوث وجود تروریستها شده است.
حال باید از منتقدان پرسید اگر فرض بر این باشد که ایران حمایت از گروههای مقاومت اسلامی و تولید موشکها را متوقف کند در زمانی که آتش تروریستها و جنگ در منطقه دامن ایران را گرفت کشورهای به اصطلاح حامی حقوق بشر که حتی حاضر نیستند زمینههای لازم برای خرید و واردات واکسن کرونا را فراهم کنند، بسیار ساده لوحانه است انتظار داشته باشیم از ما حمایت کنند و تسلیحات برای دفاع در اختیارمان قرار دهند. باید دانست سعی در مصون داشتن امنیت جامعه از خطرات موجود و احتمالی وظیفه اصلی هر دولت و ملتی است و سطح نگری به در این حوزه موجب تباهی آن میشود.