گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، فائزه عادلی؛ یک خط زرد کشید میان جمعیت و آن را به دو نیم شکافت؛ بعد پشت کرد به یک سمت و آینه را گرفت جلوی صورت جمعیت روبه رو. تُن صدایش را بلندتر کرد و روایتشان را آینه وار برای افراد پشت سرش تحریف کرد! ملت را از وسط قاچ کرد و جوری نشان داد که این سمتیها همگی طرفدار حاج قاسم و آنور خطیها غریبهاند. میدان انقلاب قرق اینها و خط پروازی اکراین پاتوق آن یکی هاست! مابقی قصه را هم که شنیده اید؛ نگویید که باور میکنید و دروغها را میپذیرید. کار رسانههای ملکه اَلم کردن همان آینههای ترک برداشته است.
خبر سقوط یک فروند هواپیما شوکهکننده بود، وطن دوستان که جز آنها هیچ کس در دنیا، مهر خاکش را بر دل ندارد از همان ساعات اولیه یکی پس از دیگری خداحافظی کردند و گفتند دیگر در رسانههای این وطن عزیزتر از جان هنری عرضه نمیکنند یا در جشنوارهها حضور نخواهند داشت. برخی حتی کشور عزیز را هم ترک گفتای نیروهای مسلح و داغ بعدی شدند. مسبّبینی که خود صاحب عزا بودند و کمر غم را خم کردند.
مردمی را که از خودشان هستید به غلط تحریف نکنید. ما دلمان میخواهد با افتخار بگوییم حساب رسانه ما از رسانههای اغواگر جداست. به بقیه توضیح دهیم که قضیه این است آینه وار ما را برای دیگران تصویر میکنند. دوربینشان را رو به هر ملتی که بگیرند ۱۸۰ درجه روی پاشنهاش میچرخد و راست و چپش برعکس میشود! زاویه دید آنها فقط بدلی از واقعیت است نه خود آن. همه تلاششان را میکنند، اما حواسشان به این نیست که ما خود پیکی از آینههای روشنیم!
تقابل آینه در آینه چیزی نیست جز تکرار ما تا بی نهایت که ما سالهاست متواتریم! ما خستهایم از مرزبندیهایی که ملتی را روبروی هم میگذارد.
شهدا و هنرمندان و مفاخر ما همگی اشتراکات ما هستند. ما جوانان یک شبه پیر شدن هستیم، صبحها از گریههای مادر داغ دیده یک جوان بلند بالا که هواپیمایش به مقصد ننشست غمگینیم و شبها دل آشوب ایثارگران بی مزد و منت و توطئههایی برعلیهشان که نه از زمین بلکه از آسمان میبارد. عجیب نیست اگر بگویم ما احساسیترین سربازان تاریخ هستیم.