
گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، محمد جلیلوند؛ اگر یک دستگاه صنعتی بخواهد درست کار کند، باید کاملاً کنترل پذیر باشد و کاربر آن بتواند در هر لحظه، فعالیتش را به نحوی سامان بخشد که به سمت تحقق هدفی خاص حرکت کند. خب این کنترلپذیری چگونه محقق می شود؟ یکی از ارکان اصلی کنترل سیستم ها، دریافت داده های دقیق لحظه به لحظهی آن ها است؛ اصولاً اگر ما دادهی صحیح و دقیق در دست نداشته باشیم، هر چه بهتر عمل کنیم بیشتر از مقصد خود دور خواهیم شد. از این رو در سیستم های کنترلی غالباً ابزارهایی با دقتهای بسیار بالا استفاده میشود تا تصویری شفافتر از «حالت فعلی» سیستم را در اختیار تصمیم-گیران قرار دهد. از طرفی این اطلاعات باید به روز نیز باشند وگرنه عملاً ارزشی نخواهند داشت.
اساساً دانشگاه هم یک سیستم است؛ سیستمی اجتماعی که در هر کدام از مقاطع مختلف خود وظایف خاصی را برعهده داردیی نیز راحتتر از گذشته خواهد بود.
دومین معضل عدم مشاهده تأثیر این نظرسنجی است. حال یا واقعاً اتفاق خاصی نمیافتد یا ما از آن مطلع نمی شویم. اگر اولی است که هیچ؛ اما اگر دومی باشد نشان می دهد آموزش دانشگاه نیاز جدی به تحول در بخش رسانهای خود دارد. انتظار نمیرود که جزئیات تحولات ناشی از نظرسنجی منتشر شود، اما حداقل یک گزارش به دانشجویان می تواند بسیار مفید باشد.
سومین معضل در واقع نبود یک گزینه است که توسط تعدادی از دانشگاههای جهان در اختیار اساتید قرار داده میشود؛ بدین صورت که آنها علاوه بر سوالات اصلی میتوانند چند سوال از بانک سوال انتخاب کرده و در نظر سنجی مخصوص خود قرار دهند. با نگاه به وضعیت فعلی ارزشیابی این مورد قلهای است که دستیابی به آن به زودی انتظار نمیرود، اما عدم استفاده از نظرات اساتید در طراحی نظرسنجی به راحتی میتواند آن را برای استفادهی وی کمبازده کند.
در پایان خوب است یادآوری شود که یک نظام ارزشیابی خوب و کارآمد، ضمن حفظ پویایی امر آموزش و حرکت رو به جلوی آن میتواند فرصت خوبی برای اظهار نظر دانشجویان و بازخورد گرفتن اساتید از یک ترم تلاش خود باشد؛ فرصتی که اکنون به آسانی از دست میرود.
