گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، مینا دهقان؛ روز ۹ دی را به روز بصیرت و آگاهی می شناسیم. روزی که در سال ۸۸ به حماسه نهم دی ماه معروف شد. همین عنوان باعث شد تا هنرمندان متعهد به نظام جمهوری اسلامی دست به کار شوند و در حوزه مستند سازی، داستانی کوتاه و بلند و نماهنگ و فیلم سینمایی دست به کار شوند و تولیداتی با این موضوع داشته باشند. یکی از جشنوارههایی که بعد از این اتفاق شکل گرفت جشنواره مردمی فیلم عمار بود که با رویکرد نمایش آثاری در این حوزه در بین اقشار مختلف مردم نام خود را پیدا کرد. اما آنچیزی که تا به حال به آن به طوری جدی فکر نشده است تربیت فیلمساز انقلابی است.
دانشگاهها و آموزشگاهها و کارگاههای خصوصی متعددی وجود دارند که فیلمساز تربیت میکنند، اما چیزی که در طول این سالیان متمادی شاهد آن بودیم فضای دور از فضای سینمای انقلابی با ارزش و متر و معیارهای خاص خودش است. یعنی ما شاهد ساخت ها درگرو تربیت فیلمساز دلسوز و انقلابی است. فیلمساز انقلابی اگر ببیند نظام دارد از آرمانهایش منحرف میشود سعی میکند آن را اصلاح کند تا به مسیر اصلی برگردد نه اینکه با سیاه نشان دادن مطلق جامعه به سرنگونی آن کمک کند.
ضربهای که در جریانهای سیاسی از سلبریتیها در مقاطع زمانی مختلف خوردهایم ناشی از همین نبود راهکار تربیت هنرمند انقلابی است؛ و هنوز بهجز افراد معدودی، چون ابراهیم حاتمی کیا، ابوالقاسم طالبی، و بهروز شعیبی و حامد عنقا از نسل جوان کسی را سراغ نداریم که هم اندیشه و رویکردش انقلابی و متعهد باشد و هم فیلمش و چیزی که خلق کرده. این افراد هم از ابتدا با توجه به سبقه و پیشینهی خود در این عرصه قلم میزدند و فیلم میساختند نه صرفاً آموزش در یک محیط سینمایی انقلابی.
بصیرت و آگاهی جز با تولیدات رسانهای خوب میسر نمیشود و تولید خوب هم به سرمایههای انسانی نیاز دارد که با بصیرت و اگاهی نسبت به پارازیتهای دشمنان عجین شده باشند.
فیلمسازی باید تربیت کنیم که متأثر از جریان روشنفکری نباشد و به تعبیر مقام معظم رهبری در این میدان چغر باشد. یعنی فیلمسازی که با تمام توان در برابر جبههی روشنفکری بایستد و بگوید بله من یک فیلمساز سفارشیام و به سفارش گفتمان انقلاب و برای تصحیح امور و جامعه فیلم میسازم.