گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، مهدی خاکسار؛ با شنیدن نام دانشگاه فرهنگیان، تربیت معلم و اهمیت و ضرورت آن در ذهن ما نقش میبندد و با شنیدن نام تربیت معلم، بزرگانی، چون شادروان احمد آرام، فروزانفر و … هم چنین بعد از انقلاب درخشانتر ازدوران قبل انقلاب، شهیدانی، چون رجایی و باهنر و … در ذهن ما خطور میکند واقعا چه باور و اعتقادی به این امر مهم داشتند که با تلاش و جدیت توام با علاقه قلبی در این مسیر قدم نهادند بطوری که با تمام کاستیها و نواقص، آنچه امروز شاهد هستیم به یادگار گذاشتن این میراث گرانبها و مسئولیت سنگین ما در نگهداشت این سرمایه و انتقال آن به ایندگان. باتوجه به نقش بی بدیل نیروی انسانی و معلم در رشد وتوسعه جامعه و در اجرای راهکار ۱۱/۱ سند تحول بنیادین دانشگاه فرهنگیان در راستای استقرار نظام ملی تربیت معلم برای رویکرد آموزش تخصصی و حرفهای تربیت محور با تجمیع مراکز آموزش و پرورش در سال ۱تیم.
۷) بدلیل وارارداتی بودن مدیران دانشگاه، تعلقی به دانشگاه نداشته و در حفظ و ارتقا جایگاه آن تلاشی ندارند بطوریکه هر روز شاهد هستیم جایگاه دانشگاه تنزل پیدا کرده و شاهد واگذاری ماموریت دانشگاه به سایر موسسات آموزش عالی (نامه وزیر علوم به مقام معظم رهبری و تنزل جایگاه دانشگاه از امر مقدس تعلیم و تربیت به بنگاه کاریابی فارغ التحصیلان، پیام نور و …) هستیم.
۸) بدلیل سوء مدیریت مدیران دانشگاه هر روز شاهد حاشیههای بزرگتر از متن هستیم همانند ماجرای فروش کتاب خود به دانشگاه و تحمیل هزینه سنگین به دانشگاه، قرارداد چند میلیاردی با شرکت وابسته به معاون دانشگاه جهت تولید محتوای الکترونیکی، تبدیل وضعیت ۱۳ نفر از اعضای غیر هیات علمی به هیات علمی در قالب تطبیقی و …
از مقام عالی وزارت اموزش و پرورش تقاضا داریم با توجه به اینکه امر تربیت معلم تخصصی و مهارت محور بوده از ظرفیت و توان داخل دانشگاه برای مدیریت دانشگاه استفاده کند. چرا که تجربه را دوباره تجربه کردن، نه تنها فقط هزینه بلکه در این امر مهم خسارت محض هست.