گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، الهه واحدی؛ انتخابات ابزاری است که در آن اراده شهروندان در شکل گیری نهادهای سیاسی و تعیین متصدیان اعمال اقتدار سیاسی دخالت داده میشود. نخستین سنگ بنای انتخابات به معنای امروزین کلمه در تاریخ سیاسی بریتانیا گذاشته شد، اما استقرار حقوقی و سیاسی انتخابات در شکل نهایی آن در قرن ۱۷ و ۱۸ با پذیرش نظریه نماینده سالاری و ایجاد رژیمهای نمایندهای و متعاقب ظهور و نظریه حاکمیت ملی انجام پذیرفت.
انتخابات، عالیترین مظهر حضور مردم در عرصه سیاسی و مهمترین مجرای تحقق حاکمیت مردم است. نظام مردم سالار، نظام حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش با قدرتی محدود و پاسخگو در برابر مردم. درحال حاضر دو نوع انتخابات از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ به شورای حقوق بشر سازمان ملل بوده و حتی با تغییر مکان سفارت کشورش از تل آویو به قدس سیاست یکجانبه گرایی خود را به رخ همگان کشیده است؛ بنابراین در جایگاهی نیست که بخواهد شروط جدیدی را در برجام احتمالی پیشنهاد نماید.
همچنین با توجه به نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری ایران و اینکه کدام حزب اصلاح طلب یا اصول گرا روی کار خواهد آمد و با اتخاذ چه سیاستی در قبال این امر وارد خواهد شد و آیا رئیس جمهور آینده آنطور که ایالات متحده توقع دارد همراهی لازم را در سرعت بخشی یا کُند شدن روند مذاکرات خواهد داشت یا خیر؟ در جای خود حائز اهمیت بوده و قابل بحث است که در اینجا مجال گفتگـوی آن نمیباشد و در این باره باید نتیجه تأثیرات اساسی را به دولت بعدی در ایران موکول و دنبال نمود؛ و چه خوب است این سخن مقام معظم رهبری را نیز در ذهن خود تکرار نمائیم که فرمودند:” قطع نظر از اینکه کدام حزب انتخاب شوند، یک مطلب کاملاً آشکار است و آن اینکه سیاست ما در قبال آمریکا مشخص و حساب شده است و با رفت و آمد افراد تغییر نمیکند. “