چرا یک دانشجو به سراغ «سیگار» می‌رود؟/ همدم دودی!

دانشجو دلش می‌خواهد به یک چیزی بچسبد؛ یک همدم همیشگی که آیین خاص خودش را داشته باشد، از استرس‌های هرروزه رهایش کند، از داشتنش حس خوبی بگیرد، و ترجیحاً در جیب جا شود.

دانشجو دلش می‌خواهد به یک چیزی بچسبد؛ یک همدم همیشگی که آیین خاص خودش را داشته باشد، از استرس‌های هرروزه رهایش کند، از داشتنش حس خوبی بگیرد، و ترجیحاً در جیب جا شود.

چرا یک دانشجو به سراغ «سیگار» می‌رود؟/ همدم دودی!

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ «استعمال دخانیات» این روزها نه یک پدیده نادر، که اتفاقی عادی در دانشگاه‌هاست. تعداد قابل‌توجهی از دانشجویان، با دلایل و انگیزه‌های مختلف اولین «پُک» به سیگار را می‌زنند و زمین‌گیرش می‌شوند. در پرونده ویژه «دخانیات» قصد داریم نگاهی بیندازیم به این اتفاق دودآلود و دلایل پررنگ‌شدنش در دانشگاه‌ها را واکاوی کنیم. در قسمت اول این پرونده، از نمایی نزدیک به سراغ دانشجویان سیگاری رفته‌ایم و روایتی داریم از روزگار سپری‌شده‌ی اهالی دود در دانشگاه‌ تهران. چنین روایتی، مطلقاً به معنای تایید این سبک زندگی و همراهی با این مدل‌‌های رفتاری نیست. اما پیش از ورود به بحث‌های آسیب‌شناسانه‌، لازم است کمی با سیگاری‌ها «همراه» شویم و دنیا را از چشم آن‌ها ببینیم. این گزارش، عینکی است که زندگی را از چشم چند دانشجوی سیگاری برایمان روایت می‌کند. مقدمه‌ای برای بحث‌های بعدی‌مان درباره «سیگار»، این همدم دوست‌نداشتنی و اعتیادآورِ برخی از دانشجویان. 

یکم: منزوی و دود

منبع  : خبرگزاری دانشجو

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *