گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، یادداشت دانشجویی؛ یکی از کاراکتر های بسیار مهم برای اینکه اقبال عمومی به سمت یک فرد گرایش پیدا کند و فرد بتواند در فضای اجتماعی کشور، ابتکار عمل را به دست گیرد و فرصت سیاست ورزی جریان ساز را از سایر افراد سلب کند و سایرین را در موضع ضعف قرار دهد، این است که آن فرد یا آن نامزد انتخابات، خود را نماد اعتراض به وضعیت موجود جلوه دهد.
حال، اینکه نماد اعتراض بودن در چه شرایطی صورت پذیرد، متفاوت است و گاها در ادوار مختلف انتخابات مشاهده شده است که برخی به راحتی می توانند خود را در این موضع قرار دهند ولی به دلیل ضعف در ظهور و بروز سیاسی و کیفیت پایین سیاست ورزی، نه تنها نتوانسته اند در دیدگاه مردم، بعنوان نماد اعتراض باشند، بلکه نماد وضعیت موجود هم جلوه داده شده اند و این در حالی است که گاها افرادی هم بوده اند که با وجود اینکه خودشان، دقیقا عامل و سازنده ی وضعیت موجود بوده اند ولی با سیاست ورزی هوشمندانه و احساسی کردن فضای اجتماعی، توانسته اند خودشان را نماد اعتراض به وضعیت موجود نشان داده و اقبال فضای اجتماعی را به سمت خود جذب کنند که احمدی نژاد سال 88 مصداق کامل این نوع از سیاست ورزی هوشمندانه است. بنابراین باید توجه داشت که این یک قائده در علوم سیاسی است و مربوط به یک فضای اجتماعی یا سیاسی خاص نیست و همواره کسی موفق بوده و خواهد بود که از این قائده غفلت نکرده باشد.