اینکه برخی از مردان و زنان نتوانسته اند از این سنت شرعی درست و به جا استفاده کنند نباید موجب مخالفت با اصل و اساس آن گردد
گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو» به نقل از شماره سوم نشریه نسیم مطهر، دانشگاه شهید مطهری(ره): غریزه در لغت به معنای ملکه ای است که از آن، صفات ذاتی صادر می شود(1) و در اصطلاح معنایی مشابه دارد. غریزه گرایش درونی و ذاتی و ارگانیسم های زنده به سمت رفتارهای شخص است و به معنای علقه ها و مهارت ها و معلوماتی است که موجود زنده بدون آموزش و از ابتدای تولد و به صورت بالقوه یا بالفعل دارد.
الگو های رفتاری غریزی، از سرشت برمیخیزد و اکتسابی نیستند. غرایز انسان به 2 دسته تقسیم میشوند: اول غرایز متعالی چون کمال جویی، خداجویی، پرستش، فضیلت جویی و زیبا دوستی و… که جهت دهنده انسان به سمت هدف نهایی آفرینش و شکوفا کردن حقیقی و عالی آدمی و معنا دهنده و تعالی بخش حیات انسان است. و دوم غرایزحیوانی که نقش مهمی در حفظ و تداوم حیات بشر و نسل آدمی دارند.