به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، دو ایستگاه فضایی «سالیوت ۱» و «سالیوت ۷»، در ۱۹ آوریل سالهای ۱۹۷۱ و ۱۹۸۲ به فضا پرتاب شدند.
پروژه «سالیوت» (Salyut)، نخستین پروژه ایستگاه فضایی بود که توسط اتحاد جماهیر شوروی اجرا شد. برنامه سالیوت، شامل شش ایستگاه تحقیقاتی علمی و سه ایستگاه نظامی جاسوسی بود که در بازه زمانی ۱۱ سالهای، از سالهای ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۲ در مدار زمین قرار گرفتند.
هدف از راهاندازی برنامه سالیوت، جمعآوری اطلاعات علمی، جاسوسی، نجومی، زیستی، تحقیق درباره اثرات زندگی در فضا بر روی انسان و انجام آزمایشهایی در مدار زمین بود. تجربههای به دست آمده از این ایستگاهها، راه را برای ساخت و برقراری ایستگاههای فضایی بزرگتر و پیچیدهتری مانند “ایستگاه فضایی بینالمللی” (ISS) و “ایستگاه فضایی میر” (Mir) هموار کرد و هسته هر یک از این ایستگاهها از سالیوت گرفته شد.
سالیوت ۱
در ۱۹ آوریل سال ۱۹۷۱، اتحاد جماهیر شوروی، نخستین ایستگاه فضایی دنیا را، با نام سالیوت ۱، با موشک پروتون به فضا پرتاب کرد.
هدف ازشدند. آنها مدعی شدند که هفت موجود فرشته مانند دیدند که از کنار فضاپیمایشان میگذشتند و این پدیده به مدت ۱۰ دقیقه به طول انجامید. قد این موجودات بالدار بزرگ، حدود ۲۴ متر بود و به نظر میرسید دارای هالهای درخشان هستند.
مقامات، این حادثه را یک توهم گروهی ناشی از کمبود اکسیژن و نوسانات فشار دانستند. پس از آن، سه فضانورد دیگر به خدمه سالیوت ۷ اضافه شدند. همهی آن شش نفر، یک بار دیگر، این موجودات بالدار را دیدند، اما این حادثه در جامعه و دولت آن زمان، مخفی نگه داشته شد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اسناد فراوانی بر ملا شد و حتی گفتگویی با این فضانوردان انجام گرفت. آنها ضمن تایید ماجرا، اظهار داشتند که در آن زمان از آنها تعهد گرفته شده بود که نباید حتی با اعضای خانواده شان، در این مورد، صحبتی داشته باشند.
سالیوت ۷، در فوریه ۱۹۹۱، به کار خود پایان داد