گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو_ محمد زادمهر، فیلم از همان ابتدا یعنی تیتراژ با موسیقی هیجان انگیز شروع می شود و این ابزاری خوب برای همراه سازی مخاطب با فیلم است. از آنجایی که داستان فیلم، داستانی تازه و نو برای مخاطب است پس باید کارگردان هم در فرم هم در محتوا سعی در شبیه سازی کامل شرایط با درک مخاطب داشته باشد و می توان گفت پرویز شیخ طادی تا نسبت بالایی به این نکته دست پیدا کرده است.
اما برسیم به داستان فیلم که داستان شیخی جنگجو است که توبه کرده اما حال دوباره به او احتیاج است پس لازم است با شوکی مجدد این آتشفشان خفته را بیدار کرد. این شوک تجاوز چند پلیس فرانسوی به همسر و تنها امید زندگی شیخ است که البته با تحریک نفوذی در خانه او یعنی خانم دکتر فرانسوی به وقوع پیوسته و شیخ آرام را دوباره بیدار میکند.اما کبریت های بیشتری برای گر گرفتن هرچه بیشتر این آتش لازم است از جمله آتش زدن مسجد. بعد از آن شیخ وهابی در درگیری با شیخ شیعه می گوید آتش در برابر آتش، مسجد ا ظاهرا اجرا می کرد و نیروی وفادار او بود به پایان می رسد.
ایرادی که میتوان به فیلم گرفت بحث توجیه کار شیخ است یعنی در صحنه های ابتدایی فیلم با توجه به تجاوز به عشق شیخ، آتش زدن مسجد و برخورد نامناسب با شیخ در بیمارستان ممکن است مخاطب حق این همه درگیر شدن و آدم کشتن را به شیخ بدهد و اگر اندکی بیشتر پیشینه ریاض در افغانستان که خیلی کوتاه و در لابه لای فیلم به آن پرداخته شد به نمایش گذاشته می شد این ابهام هم برای مخاطب بر طرف می شد.
فیلمی که امروز شاهد اکران آن هستیم قطعا زیبایی ها و ضعف های خود را دارد ولی سوال اصلی اینجاست چرا این فیلم با موضوع خاص خود که متاسفانه جزء معدود فیلم های در زمینه داعش است با آنکه چندین سال است منطقه ما با آن درگیر است ولی فیلمی از آن ساخته نمی شود از دوره قبل کنار گذاشته شد. در پایان باید گفت قطعا آخرین ساخته شیخ طادی در بخش هایی حداقل شایسته نامزدی سیمرغ است و باید دید فیلم ها با چه نگاهی داوری خواهد شد و سیمرغ 36 بر شانه عوامل این فیلم خواهد نشست یا خیر.
محمد زادمهر، قائم مقام روابط عمومی جامعه اسلامی دانشجویان
انتشار یادداشتهای دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروهها و فعالین دانشجویی است.