گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، تعدادی از مردها در کنار هم ایستاده بودند و چند عکاس از روبهرو و پشتبام ساختمان در حال عکس انداختن از آنها بودند. شاید مهمترین جلوهی عکس؛ موی سپید و لبخند مردهایی بود که پس از مدتها همدیگر را دیده بودند. دم در ورودی سالن شهید بهرامی دانشگاه علم و صنعت؛ چند جوان با پیراهنهایی سفید و شالهایی آبی که رنگ لباس فرم کادر بود؛ ایستاده بودند و از مهمانان استقبال میکردند. ورودیها و فارغالتحصیلان رشتهی مکانیک دههی ۴۰ تا به الانِ دانشگاه علم و صنعت برای دومین بار دور هم جمع شده بودند تا «روزی را به یاد دیروز» سپری کنند و حالی از هم بپرسند و از حال و روز صنعت کشور هم اطلاعی یابند. این دومین گردهمایی بزرگداشت دانشآموختگان و اساتید مهندسی مکانیک دانشگاه علم و صنعت ایران بود که توسط کانون دانشآموختگان و اساتید مهندسی مکانیک دانشگاه علم و صنعت در ۷ مهر ۹۵ برگزار میشد.
وقتی از یکی پسرهای جوانی که آنجا با لباس فرم به برگزاری همایش کمک میکرد؛ پرسیدم الان که در این همایش هستی؛ چه حسی داری و نقطهی مشترک خودت را با این پیرمردهایی که زمانی دانشجو علم و صنعت بودهاند؛ در چه میبینی گفت: «وقتی رفتار اینها را میبینم؛ احساس میکنم آیندهی خود را نگاه میکنم. نوع رفتار، شوخیها و بگوبخندهایی که اینها با هم میکنند؛ خیلی شبیه رفتار ما با همکلاسیهایمان است.»