به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- یادداشت
دانشجویی* در روزهای گرم مبارزه در کش و قوس مبارزات فکری سیاسی طیف های مختلف
فکری در قالب های مختلف و با استفاده از ابرازهای
گوناگون ابراز عقیده می کردند و آینده ی جمهوری اسلامی را در جزوات و
یادداشت هایی ترسیم میکردند، از عباس گودرزی طلبه ی 16 ساله گرفته تا دانشجوهای نخبه ای همچون شریف
واقفی و تیپ های نوین اسلامی مانند دکتر شریعتی ، همه و همه در آن روزهای فراموش
نشدنی، می نوشتند، سخنرانی می کردند و پرورش می دادند.
آن روزها هدف یکی بود و مسیرها فراوان، همه یکپارچه
سرنگونی رژیم را فریاد می زدند، یک نفر با تشکیل گروهک شبه اسلامی، یک نفر با
ارایه ی تفاسیر مارکسیستی از قرآن و شخص دیگری با نوشتن کتاب هایی در باب اقدامات
ضد امپریالیستی« ابوذر!»
این هدف
مشترک آن روزها تمام این اختلافات را در خود حل می کرد، به واقع هدف آن قدر بزرگ و
مقدس بود که همه ی این تیپ های فکری خود را موظف می دانستند این حجم اختلافات را
در حد انتقادات کتبی نگه دارند تا انقلاب به ثمر برسد.