به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از مشهد، حاشیه
نشینی در شهرهای مختلف از دیرباز به عنوان یکی از ناهنجاریهای شهری مطرح بوده که
علل متفاوتی دارد. با وجود توسعه و آبادانی شهرهای بزرگ در کشور شاهد حاشیه نشینی
در این مناطق هستیم که سبب بروز مشکلات اجتماعی فراوانی در حوزه شهر و مدیریت شهری
میشود.
بیکاری، فقر، عدم دسترسی به امکانات زیر ساختی
شهرها مانند انرژی، اعتیاد و بروز مشکلات اجتماعی متعدد از جمله مشکلاتی است که
جمعیت حاشیه شهر با آن روبرو هستند. سرقت، نزاعهای دسته جمعی، خرید و فروش مواد مخدر، تجاوز به عنف،فروش
کودکان از جمله آسیبهایی است که شغل برخی از زنان و مردان این منطقه محسوب
میشوند. عده ای از مهاجران حاشیه نشین
مشهد ازاستان های سیستان وبلوچستان، خراسان شمالی و جنوبی و گلستان بوده اند البته
بخشی از مهاجرت ها هم درون استانی است که از شهرهای کاشمر، نیشابور، سبزوار ، تربت
حیدریه و … مهاجرت کرده و در حاشیه شهرساکن شده اند.
حاشیه نشینی را میتوان
مهمترین معضل توسعه یافتگی دانست. شهر مشهد نیز با وجود بارگاه منور رضوی مورد
توجه بیشتر آحاد جامعه ایرانی قرار دارد. براساس
آمار رسمی، بیش از یک میلیون حاشیه نشین ساکن شهر مشهد هستند که این میزان در مقایسه با جمعیت 7 میلیونی حاشیه نشین کشور، یک هفتم این
تعداد را شامل میشود، ثبت یک سوم از جمعیت شهر مشهد به صورت حاشیهنشین نشاندهنده
این است که مشهد بیشترین جمعیت حاشیهنشین کشور را دارد